Wimax uygulamalarinda kullanilmak üzere 3.5 ghz freakansinda çalişan yama anten tasarimi ve analizi

1953'de, ilk olarak Deschamps, mikroşerit anten yaklaşımını ortaya koydu. Fakat Deschamps'tan 2 yıl sonra Fransa'da bilim adamları Gutton ve Bassinot, mikroşerit anten patentini aldılar. Patentin alınmasından 20 yıl sonra ise ilk mikroşerit anten Munson, ve Howell tarafından üretildi. Bu yazarlar daha sonra fikir olarak Deschamps tarafından ortaya konulan, üretilen bu ilk mikroşerit antenin tasarımını ve gerçeklemesini anlatan bir çalışma yayımladılar. Bu gerçeklemenin ardından mikroşerit anten uygulamaları daha da önem kazanmaya başladı. İlerleyen yıllarda, mikroşerit yama anten çalışmaları iyi bir ivme gösterdi. Mikroşerit anten yapısı alışılagelmiş antenlere kıyasla, düşük maliyet, düşük profil, daha küçük boyutlar, kolay fabrikasyon aşaması ve uyumluluk özelliklerine sahipti. Getirdiği bu avantajlar dolayısıyla bir çok araştırmacıyı kablosuz haberleşme alanında çalışmalar yapmaya sevk etmiştir. Bunun yanında mikroşerit yama anten, çift kutuplanma, çok bantlı frekanslarda çalışabilme yeteneği, besleme kolaylığı ve çok yönlü anten örüntüsü gibi kolaylıklar da sağlamaktadır. Bu tezde 3.5 GHz frekansında çalışan parazitik radyatörlü ve yükseltilmiş yer düzeyi üzerinde bulunan yama tipli mikroşerit WIMAX anten yapısı incelenmiştir. Bu yüksek kazançlı anten yapısı, kapsamlı üç boyutlu elektromanyetik simülasyonlar aracılığıyla tasarlanmıştır. Yama yapısı ile 3.5 GHz frekansında yaklaşık 3.5 dBi'lik bir kazanç elde edilmiştir. Yamanın üzerine eklenen parazitik radyatör, yan duvarlar ve üst dielektrik kapak ile 3.6 dBi'dan yaklaşık olarak 8.8 dBi kazanca ulaşılmıştır. Bu demektir ki; herhangi bir yükseltece ihtiyaç duyulmadan 5.2 dB' lik bir kazanç artımı elde edilmiştir.