Serebral palside kas uzatma ameliyatının etkinliğinin kas-iskelet modellemeyle değerlendirilmesi

Serebral palsi, erken çocukluk döneminde kendini kas spastisitesi ve/veya kon traktürü sebebiyle zayıf koordinasyon ve yürüme güçlüğü olarak gösteren kalıcı bir hareket bozukluğudur. Yürüyüş sırasında aşırı diz fleksiyonu, yani çömelme yürüyüşü, en çok karşılaşılan yürüyüş bozukluklarından biridir ve sıklıkla hamstring uzatma ameliyatı ile düzeltilir. Bu tür çömelme yürüyüşünün, etkilenen kasların kısalığından (yani kontraktür) ve/veya uzamadaki yavaşlıktan (yani spastisiteden) kaynaklandığı varsayılır ve iyileştirici cerrahinin, kas uzunluğunu veya hızını artırarak yürüyüşü iyileştirdiği kabul edilir. Ancak ameliyat öncesi ne kısa ne de yavaş hamstringleri olan üçüncü bir grup hasta yine de ameliyat olabilir. Bu tezin amacı, bu hastaların yürüyüşlerinin ameliyattan sonra düzelip düzelmediğini şu hipotezlerle araştırmaktır: ameliyat sonrası, (i) diz eklemi hareketi düzeldi (ii) kalça eklemi hareketi bozuldu (iii) yürüyüş sapma indeksi (GDI) arttı (iv) hamstring kaslarının birim uzunluğu değişmedi ve (v) ameliyat öncesi psoas kas uzunlukları daha kısaydı. Bulgular, ortalama diz açısının ilk temasta (%0-3), son duruşta (%28-43) ve son salınım fazlarında (%95-100) anlamlı olarak azaldığını gösterdi (p<0.05). Kalça açısında veya GDI'de önemli bir etki tespit edilmedi. Ek olarak, hamstring kas uzunluklarında önemli bir değişiklik bulunmadı. Hastaların sadece yarısında ameliyat öncesi daha kısa psoas kas uzunlukları vardı. Sonuç olarak, hastaların aşırı diz fleksiyonu, genel olarak kalça hareketini veya yürüyüşünü olumsuz etkilemeden azaltıldı. Diz açısındaki iyileşme, hamstringlerin kas uzunluğunda herhangi bir değişiklik olmadan elde edildi, bu da, epimusküler bağlantılardaki cerrahi sonrası değişikliklere atfedilebilecek olan hedef kasta izometrik bir pozisyon kayması meydana geldiğini düşündürdü.