Biochemical modification of biodegradable nanofibers

Geleneksel kaynaklardan sağlanan hücrelerin, uygun bağışcı bulma, doku reddi ve bağışıklık sistemi ile ilgili problemler gibi bir çok dezavantajı vardır. Bu bağlamda arzulanan doku kültürlerini oluşturabilmek için çeşitli hücre iskelesi malzemeleri, yüzeyleri ve biyokimyasallar üzerinde emek harcanmaktadır. Bu konudaki bilgimiz zamanla artsa da daha fazla çalışma yapılması gerekmektedir. Bu tezin amacı, hisitidin ve fetüin immobilize Poli-($\epsilon$)-kaprolakton (PCL) membran ve nanofiber örgüleri hazırlayarak PCL'nin biyouyumluluğunu geliştirmekdir. PCL nanofiber örgüler elektroeğirmeyle ve PCL membranlar ise çözelti dökme yöntemiyle üretilmiştir. Yüzeylerin modifikasyonu için önce heksametilendiamin (HMDA) kullanılarak PCL yüzeylerde amino grupları oluşturulmuştur. Yüzeydeki amino grupları üzerine histidin ve fetüin bağlanması siyanamid ve N-hidroksisüksinimid (NHS) yardımıyla gerçekleştirilmiştir. Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi (FTIR), X-ray fotoelektron spektroskopisi (XPS) ve taramalı elektron mikroskobu (SEM), modifikasyonların karakterizasyonunda kullanılmıştır. Yüzey modifikasyonunun hücre üremesine etkileri, L929 fibroblast benzeri bağ doku hücreler kullanılarak incelenmiştir. Hücre kültürleri ve yapılan MTT testi ve hücre kültürü çalışmalarında, histidin miktarındaki artışla orantılı olarak, histidin modifiye PCL nanofiber örgüleri, histidin modifiyeli PCL membran ve diğer kontrol gruplarından daha yüksek hücre büyümesi yüzdesi göstermiştir. Sonuçlar PCL'nin biyouyumluluğunun basit bir amino asit ile geliştirilebildiğini ve bu yapıların bir çok farklı doku mühendisliği uygulamasında kullanılabileceğini göstermiştir.