Geometri konularını öğretmede farklı öğretim yöntemlerinin 5. sınıf öğrencilerinin uzamsal yetenekleri ve geometri başarısı üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı, geometri konularını öğretmede farklı öğretim yöntemlerinin (teknoloji tabanlı, uygulamalı ve harmanlanmış öğretim) beşinci sınıf öğrencilerinin uzamsal yetenek ve geometri başarısı üzerindeki etkisini araştırmaktır. Çalışmada yarı deneysel ön test-son test deseni kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcıları İstanbul'daki özel bir ortaokulda üç farklı sınıfta bulunan 57 beşinci sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Her sınıfa yirmi ders saati olmak üzere üç öğretim yönteminden biri uygulanmıştır: teknoloji-temelli (n = 20), uygulamalı (n = 20) ve harmanlanmış (n = 17) öğretim. Teknoloji tabanlı öğretimde öğrenciler bilgisayar ve tablet bilgisayarlardan çeşitli geometri uygulamalarını kullanırken, uygulamalı öğretimdeki öğrenciler somut manipülatifler kullanmışlardır. Harmanlanmış öğretim grubu, çalışma sırasında hem teknolojik hem de uygulamalı materyalleri eşit olarak kullanmıştır. Öğrencilerin uzamsal yeteneklerini ölçmek amacıyla Purdue Uzamsal Görselleştirme Testi (Görselleştirmeler) ve Diferansiyel Yetenek Testi: Uzay İlişkileri kullanılmıştır. Öğrencilerin geometri başarısını ölçmek için araştırmacı tarafından Geometri Başarı Testi geliştirilmiştir. Her gruptan toplanan ön test ve son test verileri parametrik olmayan Kruskal-Wallis testi ile analiz edilmiştir. Purdue Uzamsal Görselleştirme Testi sonucu öğrencilerin uzamsal yeteneklerinde gruplar arasında anlamlı bir fark olduğunu göstermiştir. Öğretim yöntemlerinin üçü de öğrencilerin uzamsal becerilerini geliştirmiştir. Ancak teknoloji tabanlı öğretim ve harmanlanmış öğretim, uygulamalı öğretim ile karşılaştırıldığında anlamlı ölçüde daha fazla etkiye sahiptir. Ayrıca, uygulamadan sonra her grupta bulunan öğrencilerin geometri başarısı anlamlı olarak artmıştır.