Giresun'da deniz balıkçılığı ve balıkçıların sosyo-ekonomik yapısı

Bu araştırmada Giresun İli balıkçılığını ve balıkçılığının sosyo-ekonomik durumunu ortaya koymak amacıyla; Giresun İli Merkez ve sahil şeridinde bulunan 8 ilçe de faaliyette bulunan 630 adet balıkçı teknesinden, tekne boyları itibariyle sıralanmış ve yoğunlukları dikkate alınarak; 8 m'den küçük, 8-11,9 m, 12-29,9 ve 30 m'den büyük tekneler olarak ve balıkçılık çeşidine göre de; kıyı balıkçılığı ve gırgır balıkçılığı olarak gruplara ayrılmıştır. Tabakalı tesadüfi örnekleme yöntemi ile 167 adet balıkçı teknesiyle anket yapılmıştır. Anket yapılan balıkçı teknelerinin teknik özellikleri, yardımcı tekne özellikleri, ağ donanım özelikleri, avcılık gereçleri, tekne sahibinin ve tayfaların sosyo-ekonomik özellikleri, mevcut sorunlar ve çözüm önerileri incelenmiştir. Kıyı balıkçılığı ile gırgır balıkçılığını ekonomik açıdan kıyaslandığında kıyı balıkçılığı yapanların ekonomik sıkıntılarının olmasına karşın gırgır balıkçılığı yapanların ekonomik sıkıntılarının olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda Giresun balıkçılık% 4 gırgır balıkçılığı ve% 96 kıyı balıkçı teknesi oluşmaktadır ayrıca kıyı balıkçılığı yapan balıkçılardan fındık satışından ek geliri ve emekli maaşı olanların dışında sosyo-ekonomik olarak pek farklı olmadıkları görülmüş, sosyal güvencenin olmaması, Denizcilik Bakanlığının olmaması, balıkçılık ekipmanlarının pahalı olması, denetimlerin yetersiz olması pazarlama sisteminin gelişmemesi ve aşırı avlanmanın önüne geçilememesi gibi sorunlar tespit edilmiştir. Balıkçılar denizlerdeki kirlenme ve kıyılardaki yapılaşmayı en önemli sorun olarak gördüklerini bildirmişlerdir.8 m'den daha küçük boy grubundaki avlama tekneleri ortalama 16.92 yıl ile en yaşlı, 30 metreden daha büyük tekneler en genç avlama teknelerini oluşturmaktadır. Balıkçıların sorunlarının çözülebilmesi için Denizcilik Bakanlığı acilen kurulmalı ve denetimler arttırılarak aşırı avlanmanın önüne geçilmesi gerektiği düşünülmektedir.