The crescent, the lion and the eagle: Re-analyzing the Ottoman Apulian campaign and attack on Corfu (1537) in the context of Ottoman-Habsburg rivalry

Bu tez Osmanlı'nın 1537'deki Apulya Seferi ve Korfu Saldırısı'nın tafsilatlı bir tarihsel anlatısını ortaya koymaktadır. On altıncı yüzyıl Osmanlı siyasetini ve evrensel hâkimiyet söylemini karakterize eden Osmanlı-Habsburg rekabetinin doğal bir sonucu olan Apulya Seferi temel olarak İtalya üzerine yapılacak bir Osmanlı-Fransız ortak askerî harekâtı olarak planlanmış olsa da Fransa Kralı'nın sefere vadettiği askerî desteği vermemesi sebebiyle güneydoğu İtalya'ya yapılan münferit bir Osmanlı saldırısı olarak kalmıştır. Sefer sırasında Andrea Doria ve Venedik kaptanları tarafından Osmanlı donanmasına yapılan saldırılar harekâtın seyrini değiştirmiş, Sultan I. Süleyman Venedik kontrolündeki Korfu Adası'na saldırı emri vermiştir. Osmanlı saldırısı savaş mevsiminin sonuna gelindiği gerekçesi ile Eylül ayında sonlandırılmıştır, Osmanlı ordusu Korfu fethini tamamlayamadan İstanbul'a dönmüştür. Bu tez, temel olarak, on altıncı yüzyılda Osmanlı ve Habsburg hanedanları arasında süregelen rekabetin doğası tetkik edilmeden Osmanlı'nın neden böylesi bir sefere kalkıştığının anlaşılamayacağını ortaya koymaktadır. Çalışma harekâtı Apulya Seferi olarak tanımlamakta ve Osmanlıların 1537'de Habsburg idaresindeki güney doğu İtalya'da bir nevi metbuiyet arayşında olduğunu savunmaktadır. Ayrıca, seferin "Korfu Seferi" olarak değerlendirilmemesi gerektiği de değerlendirilmesinin doğru olmadığı savı Korfu'nun Osmanlı'nın 1537'deki ana hedefi olmadığı tespitiyle desteklenmektedir. Çalışmada 1537 Seferi'nin Osmanlı-Venedik ilişkilerine etkisi de tartışılmaktadır.