Döner biyolojik kontaktör tipi arıtma tesislerinde mikroplastiklerin akıbeti ve mikroplastik varlığında biyolojik komüniteler

Bu çalışma, döner biyolojik kontaktör (RBC) kullanan tam ölçekli bir atıksu arıtma tesisinde (AAT) mikroplastiklerin (MPs) bolluğunu, özelliklerini, giderim verimini ve mikrobiyal kolonizasyonunu incelemektedir. Atıksu ve çamur örnekleri üç farklı mevsimde (kış, ilkbahar ve yaz) toplanmış ve toplam 6.160 şüpheli parçacık izole edilmiştir. Lifler, tüm örnekleme noktaları ve mevsimlerde tutarlı biçimde baskın morfoloji olarak görülmüş ve tüm parçacıkların %92'sini oluşturmuştur. Giriş suyu konsantrasyonlarında mevsimsel değişiklikler gözlenmiş, en yüksek MP yükleri kış ve yaz dönemlerinde kaydedilmiştir; bu durumun kampüs kaynaklı insan faaliyetlerindeki dalgalanmalarla ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Bu değişimlere rağmen çıkış suyu konsantrasyonları düşük kalmış (12–14 parçacık/L) ve toplam giderim verimleri %92 ile %96 arasında gerçekleşmiştir. Çamur, 102–132 parçacık/g içeriğiyle MP'lerin başlıca birikim noktası olarak belirlenmiştir. Boyut temelli değerlendirmeler, orta büyüklükteki parçacıkların (250–1000 µm) baskın sınıf olduğunu ve diğer fraksiyonlara kıyasla daha etkin şekilde uzaklaştırıldığını göstermiştir. Raman spektroskopisi, polietilen tereftalat, polivinil klorür, naylon ve polipropülenin en yaygın polimer türleri olduğunu ortaya koymuştur. Mikrobiyal topluluk yapısını değerlendirmek amacıyla, Kasım 2024 ve Şubat 2025'te toplanan hem toplu örneklere hem de mikroplastiklere bağlı fraksiyonlara 16S rRNA gen dizilemesi uygulanmıştır. Tüm örneklerde baskın bakteriyel filumlar Proteobacteria, Firmicutes, Bacteroidetes ve Chloroflexi olmuş, ancak göreceli bollukları örnekleme noktasına ve tarihe göre değişmiştir. Mikroplastiklere bağlı mikrobiyal toplulukların çevresindeki genel topluluklardan farklılık göstermesi, mikroplastik yüzeylerinde seçici kolonizasyon süreçlerini yansıtmaktadır.