Reclamation of waterways in urban context: A study on Ankara stream and Etiler neighborhood

Nehirler ve dereler şehir biçiminin önemli belirleyiciysi iken; bugün şehirlerde zar zor tanınır hale gelmeye başlamışlardır. Zaman içinde, şehir ve su arasındaki iç içe geçmiş ilişki giderek değişmiş ve önemini yitirmiştir. 1960'lardan bu yana, birçok şehir, hızlı kentsel büyümenin, sanayileşmenin ve endişe verici çevresel krizin kötü etkilerinden kaçınmak için su yollarını restore etme ve iyileştirme eğiliminde olmuştur. Su yollarının akış mekanları olarak hala kentsel dokunun önemli bir parçası olması ve şehirlerin sosyal, mekansal, ekonomik ve ekolojik ağlarını güçlendirmesi nedeniyle su yollarının yeniden canlandırılması büyüyen bir strateji olarak ortaya çıkmıştır. Ankara, şehir ve su yolları arasındaki değişen ilişkiye örnek teşkil eden dikkate değer bir vakadır. Dolayısıyla bu çalışma, Etiler Mahallesi, Etimesgut bağlamında Ankara Çayı'na odaklanmakta ve bu özel kentsel bağlamda su yollarının geri kazanılmasının olası potansiyellerini keşfetmeyi amaçlamaktadır. Kavramsal zemini çerçevelemek için, tez beş su yolunu yeniden canlandırma projesini analiz etmekte ve stratejilerini ortaya çıkarmaktadır. Bunlar: Londra'daki Queen Elizabeth Olimpiyat Parkı, Paris'teki Seine Nehri Yenilenmesi, Oslo'daki Grorud Vadisi Projesi, Seul'deki Cheonggyecheon Çayı Yenileme Projesi ve Kuzey Karolina'daki Little Sugar Deresi Gün Yüzüne Çıkarma Projesi'dir. Daha sonra tez, Ankara'nın ve Etimesgut'un tarih boyunca akarsularla olan bağlantısını nasıl kurduklarını incelemektedir. Bu doğrultuda, incelenen örnekler ışığında çalışma, Etiler Mahallesi bölgesinde Ankara Çayı'nın yeniden canlandırılması ve ıslahına yönelik öneriler sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Su Yolları, Kentsel Form, Akış Mekanları, Su Yollarının Yeniden Canlanlandırılması, Ankara Çayı, Etiler Mahallesi