23 Ekim 2011 Van Mw 7.1 depreminin kinematik sonlu-fay modelinin bölgesel ve telesismik P dalgaları kullanılarak ampirik green fonksiyonu ile bulunması

23 Ekim 2011 Van Mw 7.1 depreminin sonlu fay kırılma modelini Ampirik Green Fonksiyonu (AGF) metodu kullanarak elde ettik. Bunun için ana şoktan 10 saat sonra meydana gelen artçı şok AGF olarak kabul edildi. Analiz bölgesel (1°-20°) ve telesismik (20°-90°) olmak üzere iki uzaklık aralığında gerçekleştirildi. İstasyonların seçiminde, ana şok ve artçı şok dalga şekillerinin benzerliğinin yanı sıra sinyal/gürültü oranının yüksek olmasına ve iyi bir yönsel dağılıma sahip olmalarına dikkat edildi. 52 tane bölgesel, 33 tane telesismik istasyon seçildi. Dekonvolüsyon işlemi zaman ortamında gerçekleştirildi. Yönsel olarak şekli değişen kaynak zaman fonksiyonları kullanılarak, kayma modelleri oluşturuldu. Kaynak zaman fonksiyonlarının ters çözümü, kırılma hızları 1 km/s ile 4km/s arasında 0.5 km/s aralıklarla ve yükselim zamanları ise 1.0 s ile 5 s arasında 0.5 s aralıklarla gerçekleştirildi. Orijinal kaynak zaman fonksiyonları ile yapay kaynak zaman fonksiyonları arasındaki farklar değerlendirilerek, kaynak model test edildi. Sonuç olarak, telesismik ve bölgesel kayma dağılımlarının birbirleriyle uyumlu olduğu görülmüştür. Kayma dağılımları, fay kırığının eğim yukarı güney-batı yönünde yayıldığını göstermiştir. Maksimum kayma büyüklüğü yaklaşık 3.5 m olarak hesaplanmış ve modelin varyans azaltma değerleri karşılaştırılarak, kırık hızı 1.5 km/s ile 2.0 km/s arasında ve yükselim zamanı ise 1.0 s ile 2.0 s arasında bulunmuştur.