Menisküs dokusunun allogreft doğal yapı iskelesi kullanılarak biyo-uyumluluğunun geliştirilmesi

Menisküs dokusunun temel işlevi diz ekleminde yük dağılımını sağlamak ve gerilmeyi azaltmaktır. Menisküs dokusu, insan vücudundaki bu önemli işlevinden dolayı deneysel ve klinik çalışmalara konu olmaktadır. Total veya parsiyal menisektomi ile sonuçlanan menisküs yırtıkları artroskopik araştırmalar için sık görülen durumlardır. Allogreftler veya sentetik menisküs doku iskeleleri, menisküs yaralanmalarının erken dönemlerinde kullanılmaktadır. Fakat günümüzde uzun vadeli kararlılık sorunları ve immunolojik reaksiyonlar yaygın klinik kullanımı engellemektedir. Transplantasyon aşamasında, alıcıya başka bir donörün asellüler meniskus dokusunun implante edilmesi ve alıcının kök hücreleri ile hücrelendirilmesi dokunun kararlılığı ve immünolojik reaksiyonlarını aşmak açısından önemli bir yaklaşımdır. Tez çalışmasında geliştirilen bu yaklaşım ile menisküs transplantasyonunun önem kazanacağı ve menisküs onarımının sağlanacağı düşünülmektedir. Tez çalışmasındaki amaç; tavşan menisküs dokusu kullanılarak asellüler menisküs allogrefti geliştirmektir. Bu amaç doğrultusunda, tavşanlardan menisküs dokuları çıkartılmış ve çok aşamalı yöntemler ile sodyum dodesil sülfat (SDS) kullanılarak asellüler hale getirilmiştir. Asellülerizasyon işlemini takiben, menisküslere tavşan kemik iliğinden elde edilen mezenşimal kök hücreler (MKH) ekilmiştir. Çalışmalar sonucunda elde edilen doğal menisküs doku iskeleleri histolojik, immunohistokimyasal, biyokimyasal ve biyomekanik olarak incelenmiştir. Gerçekleştirilen işlemlerin sonucunda, mekanik gerilimi değişmeyen, ekstrasellüler matriksi korunan menisküs dokusunun hücresel bileşenleri dokudan uzaklaştırılmış ve MKH'ler korunan ekstrasellüler matrikse implante edilerek yeniden canlılık kazandırılmıştır. Böylelikle asellüler doğal biyo-uyumlu menisküs allogrefti geliştirilmiştir.