Para politikası ve sistemik risk

Bu tez, 1990 Şubat ile 2020 Şubat arasındaki dönemde geleneksel ABD para politikasının sistemik riski hangi kanallar üzerinden ve nasıl etkilediğini incelemektedir. Sistemik risk, ABD Küresel Sistemik Öneme Sahip Bankalara uygulanan piyasa değeri ağırlıklı ∆CoVaR çerçevesiyle ölçülmekte olup iki temel kanalla doğrudan ilişkilidir: kredi maliyeti kanalı ve risk alma kanalı. Çalışma, FOMC duyuruları etrafındaki yüksek frekanslı para politikası sürprizlerini kullanarak dışsal politika şoklarını izole eden harici araç tanımlamasına dayalı yapısal vektör otoregresyonları uygulamaktadır. Bu yöntem, sanayi üretimi, tüketici fiyatları, federal fon oranı ve fazla tahvil primi, Ulusal Finansal Koşullar Endeksi Risk bileşeni (NFCIRISK) ile CBOE Volatilite Endeksi gibi finansal göstergeleri kapsayan geleneksel Cholesky tanımlamasıyla karşılaştırılmaktadır. Harici araçlar Cholesky'ye kıyasla daha iyi sonuç vermekte, fiyat bilmecelerini ortadan kaldırmakta ve daha güçlü, kuramsal olarak tutarlı tepkiler üretmektedir. Daraltıcı bir para politikası şoku sistemik riski azaltmakta, ∆CoVaR anında 0,12 yüzde puan düşmekte ve iki ay içinde −0.60 yüzde puana ulaşmaktadır. Bu etkiler yaklaşık üç çeyrek boyunca sürmektedir. Varyans ayrıştırması, politika şoklarının sistemik riskteki varyasyonun harici araçlar altında %39'una kadarını açıkladığını, Cholesky'de ise %10'un altında kaldığını göstermektedir. Aktarım esas olarak kredi maliyetleri ve risk alma üzerinden işlemektedir. Fazla tahvil primi sıkılaşma sonrasında hemen artarak daha yüksek finansman maliyetlerini yansıtırken, NFCIRISK ve VIX kademeli olarak yükselmekte, daha geniş piyasa risk algılarını göstermektedir. Genel olarak daraltıcı politika, riski sistemik maruziyetlerden daha maliyetli kredi ve piyasa risklerine kaydırarak bağlantısallığı azaltmakta fakat borçlanma maliyetlerini yükseltmektedir.