Sağlıklı kişilerde ayak bileğine uygulanan iki farklı eksternal destek yönteminin propriyoseps iyon ve denge üzerine etkilerinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı sağlıklı kişilerde farklı eksternal tespit (bantlama ve elastik bandajlama) yöntemlerinin propriyosepsiyon ve denge üzerine olan etkilerinin incelenmesidir. Yöntem: Araştırmamız kesitsel bir çalışmadır. Araştırmaya Dokuz Eylül Üniversitesi fizik tedavi ve rehabilitasyon Yüksek Okulunda eğitim gören 74 öğrenci alınmıştır. Her öğrenciye iki farklı eksternal tespit uygulanmıştır. Eksternal tespit yöntemleri uygulanmadan önce propriosepsiyon iki değerlendirme yöntemiyle ölçülmüştür: 1. telefon tabanlı goniometre, 2, evrensel goniometre kullanılarak test edilmiştir. Dengeleri de, Star Excursion Balance testi kullanarak değerlendirilmiştir. Propriosepsiyon ve denge 4 kez değerlendirilmiştir, eksternal tespit uygulamadan önce, eksternal tespit uyguladıktan 20 dakika sonra, eksternal tespit uyguladıktan 24 saat sonra (hemen çıkarılmadan önce), ve eksternal tespit hemen çıkarıldıktan sonra (24 saat sonra çıkarılmıştır) yapılmıştır. Katılımcılar alınma kriterlerine uyan gönüllü bireylerden oluşmuştur. Katılımcılar için bir veri kayıt formu oluşturulmuştur. Veri kayıt formu; demografik bilgiler, ve ayak bileği propriosepsiyon ve denge değerlendirme kısmından oluşmaktadır. Bulgular: Her iki grupta (bandajlama grubu ve bantlama grubu) eksternal tespit kullandıklarında, eksternal tespit 20 dakkika uyguluduktan sonra, eksternal tespet 24 saat uyguluduktan sonra (hemen çıkarılmadan önce), ve eksternal tespet hemn çıkarıldıktan sonra (24 saat sonar çıkarılmıştır), standart hata değerleri arasında dört ROM açısını destekler anlamlı farklılıklar olduğunu bulduk P <0.05. İki grubun karşılaştırılmasında, bant ve bandaj kullanımının tamamı boyunca propriosepsiyon düzeldi; Dört ROM açısında deney sırasında (eksternal tespit kullanırken 24 saat sonra) iki grup arasında anlamlı bir farklılık vardı, çünkü mutlak hata, bantlama grubunda P <0.05'de daha yüksekti. Diğer durumlarda gruplar arasında (eksternal tespit kullanmadan önce, eksternal tespit kullanırken 20 dakika sonra ve eksternal tespit kaldırdıktan hemen sonra) arasında standart hata değerleri birbirine yakın olduğu için tüm pozisyonlar için anlamlı farklar yoktu P> 0.05. Destek kullanmadan önce, eksternal tespit kullanırken 20 dakika sonra, eksternal tespit kullanırken 24 saat sonra ve hemen çıkardıktan sonra, dört durum ile dış normal değerlere ulaşma mesafesi her iki grupta (bandajlama grubu ve bantlama grubu) karşılaştırıldığında, dış desteğin çıkarılması durumuna kıyasla (eksternal tespit kullanırken 20 dakika sonra ve eksternal tespit kullanırken 24 saat sonra) normal ulaşma mesafeye değerleri arasında, sekiz farklı yönde anlamlı farklılıklar olduğunu bulduk (Dış destekleri kullanmadan önce) P <0.05. Eksternal tespit kullanırken 20 dakika sonra normalize edilmiş ulaşma mesafesinin bu örnekte en yüksek olduğunu ve en iyi düzelmenin lateral ve posteriolateral yönlerde olduğunu bulunmuştu, en az düzelmenin medial yönde olduğunu bulduğumuzda, bu iyileşmeler anlamlıydı P <0.05 Sonuç: İki grubun kıyaslanmasında, bandın ve bandajın tümü kullanım sürecin boyunca propriosepsiyon ve denge düzeldi. Normalleştirilmiş ulaşma mesafesi değerleri birbirine yakın olduğu için P> 0.05, diğer durumlarda gruplar arasında (eksternal tespiti kullanmadan önce, eksternal tespiti kullanırken 20 dakika sonra, eksternal tespiti kullanırken 24 saat sonra ve eksternal tespiti çıkardıktan hemen sonra) sekiz yönde anlamlı bir fark bulunmadı. Anahtar Kelimeler: Ayak Bileği, Band, Bandaj, Ayak Bileği Burkulması, Denge, Propriosepsiyon.