Turkish speakers' conceptualization of belief-related words and its implications for theory of mind development

Bu tez 3 çalışmadan oluşmaktadır. Çalışma 1 & 2, kanı ile alakalı kelimeler (örneğin "düşünmek", "tahmin etmek", "zannetmek/sanmak") arasında Türkçe konuşan yetişkinler tarafından kabul edilen edimsel (pragmatik) nüanslar olup olmadığını ve Türkçe konuşan yetişkinlerin kanı içeren durumları (örneğin yanlış-kanı görevleri gibi) işlemesinin bu kelimelerin doğru veya yanlış kullanımından etkilenip etkilenmediğin araştırmaktadır. Çalışma 3 Türkçe konuşan okul-öncesi yaştaki çocukların kanı içeren Zihin Kuramı (ZK) görevlerindeki [Farklı Kanılar (FK) ve Yanlış Kanı (YK), Wellman ve Liu, 2004] performanslarının bu görevlerde kullanılan kelimelerden etkilenip etkilenmediğini araştırmaktadır. Çalışma 1'de Türkçe konuşan 150 yetişkin, zihin durumunu ifade eden kelimelerin kanı görevlerindeki kullanımının uygunluğunu değerlendirmelerini isteyen çevrimiçi bir anket tamamlamışlardır. Çalışma 2'de Türkçe konuşan 61 yetişkinin, zihin durumunu ifade eden kelimelerin birbirinin yerine kullanıldığı YK görevlerindeki doğruluk dereceleri ve tepki süreleri araştırılmıştır. Çalışma 3'te, Türkçe konuşan 60 çocuk, orijinal ZK görevleri ve FK ve YK görevlerinin modifiye edilmiş versiyonlarıyla test edilmiştir. FK ve YK görevleri iki şekilde modifiye edilmiştir: a) görevde kullanılan zihin durum ifadesi ("düşünmek") edimsel olarak daha uygun olan bir zihin durum ifadesi (örneğin "tahmin etmek" veya "zannetmek/sanmak") ile değiştirilmiştir; veya b) görevin epistemolojik durumu delile dayanan temellerle desteklenmiş, böylelikle "düşünmek" kelimesinin kullanımı Türkçe'nin edimsel özellikleriyle uygun hale gelmiştir. Bulgular Türkçe konuşan çocukların zihin durum ifadelerinin manipüle edildiği modifikasyonlardan değil, epistemolojik koşulların modifiye edildiği bir görevden (kanıt ile sunulan FK görevi) fayda sağladığını göstermiştir.