Uluslararası Hukukta ötanazi, irade ve mutluluk arayışı hakkı

Biyoteknolojinin ilerlemesiyle bağlantılı olarak, insan ömrü doğal olmayan yöntemlerle uzatılmaktadır. Uzamış ömürlerle modern dünyada yalnızlaşan insan, yaşamdan vaz geçerek ölüme yakınlaşmaya başlamıştır. Temel insan hakları ile koruma altına alınan vazgeçilmez devredilemez, dokunulamaz olan yaşam hakkı, insan gereksinimleriyle anti tezini doğurarak, ölme hakkına ulaşma çabasındaki insanın Mutluluk arayışı hakkı sürecini tetiklemiştir. Bireyin ölme istenci, ölümün bilinemezliğinden uluslararası ve ulusal hukukta karmaşık, çatışkılı sonuçları beraberinde getirmektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, yaşam hakkının vazgeçilmezliği üzerinden yapılan başvuruları incelemektedir. Dünya ve kendi bedeniyle ilgili çok az bilgiye sahip olan insan, bir yanda yaşam hakkı ve insan onuruyla kaliteli yaşam hakkı kavramları, diğer yanda yasa yapıcılar, yasa uygulayıcılar, sağlık çalışanlarının paternalist yaklaşımları arasında, yaşamın getirdiği acılar içerisinde kendi kaderlerini yönetebilme özgürlüğüne sahip olmaya çalışarak, mutluluk arayışı hakları olduğunu hatırlatmaktadırlar. Bu tez, yasa yapıcılar, yasa uygulayıcılar ve sağlık çalışanlarının, kişi hakları alanında multidisipliner çalışmanın önemini vurgulayarak, multisipliner bakış ile insan iradesi, biyoetik, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne yansıyan ötanazi davaları ile ülkeler iç hukuk düzenlemelerindeki çeşitlilik incelenmektedir. Anahtar Kelimeler: Ötanazi, Uluslararası Hukuk, karşılaştırmalı hukuk, AİHM, irade, biyoetik, rıza, onur, teknoloji, yaşam hakkı, mutluluk arayışı hakkı, Sümerliler