4
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Etlik piliçlerin yüksek çevre sıcaklığına alıştırılması
ÖZETEtlik Piliçlerin Yüksek Çevre Sıcaklığına AlıştırılmasıBu çalışma erken yaş döneminden itibaren yüksek çevre sıcaklığına alıştırılanetlik piliçlerde yetiştirme dönemi sonunda uygulanan akut sıcaklığın piliçlerin bazıverim özelliklerine, bazı kan parametreleri ile rektal sıcaklıklarına ve hareketsizkalma sürelerine etkisini ortaya koyabilmek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmadakanatlılarda; stres göstergeleri olarak kabul edilen bazı kan parametreleri ile bazıverim özellikleri ve davranış özelliklerinin piliçlerde neden olduğu değişimlerincelenmiştir. Araştırmada etlik piliçlerin 14.gün, 42. gün 2 saat 38ºC'lik akut sıcakstresi öncesi ve sonrası bazı kan ve fizyolojik parametreler ve bu parametrelere aitfenotipik korelasyonları saptanmıştır.
Farklı düzeylerde kullanılan pamuk tohumu küspesinin etlik piliçler üzerine etkileri
Bu çalışmada, farklı düzeylerde (% 0, % 5, % 10, % 15) kullanılan pamuk tohumu küspesinin (PTK) etlik piliçlerin performansı, bazı organ ağırlıkları ve bazı kan parametreleri üzerine olan etkilerini belirlemek amaçlanmıştır. Çalışmada toplam 360 adet 1 günlük yaşta ROSS 308 genotipinde etlik civcivler kullanılmıştır. Hayvanlar biri kontrol (% 0, PTK), 3'ü deneme (% 5, 10, 15 PTK) grubu olmak üzere toplam 4 ana gruba ayrılmışlardır. Her bir deneme grubu da içerisinde 30 hayvan bulunacak şekilde 3 alt gruba ayrılmıştır. Deneme gruplarındaki hayvanlara 0-3. haftalarda başlatma yemleri ve 4-6. haftalarda bitirme yemleri verilmiştir. Deneme 42 gün sürmüştür.Yapılan çalışmada; canlı ağırlık, canlı ağırlık artışı ve yemden yararlanma değerleri açısından deneme grupları arasında istatistiksel bir farklılık saptanmamıştır (P>0,05). Ancak yem tüketim değeri istatistiksel olarak farklı bulunmuştur En yüksek yem tüketim değerini % 10 PTK grubu göstermiştir. Deneme gruplarındaki ölüm oranları önemsiz bulunmuştur. Deneme gruplarındaki erkeklere ait kalp ve karkas ağırlıkları arasında istatistiksel açıdan bir farklılık saptanmamıştır (P>0,05). Kontrol grubu erkekleri ile % 15 grubu erkeklerinin karaciğer ağırlıkları arasındaki fark istatistiksel açıdan önemli bulunmuştur (P<0,05). Gruplardaki dişilerin kalp ağırlıklarına ilişkin farklılıklar önemli bulunmazken, % 5 ve % 15 PTK gruplarındaki dişilere ait karaciğer ağırlıkları ile kontrol ve % 15 gruplarındaki dişilere ait sıcak karkas randımanları arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur (P<0,05). İncelenen kan parametreleri kontrol ve deneme gruplarında benzer olarak saptanmıştır. En yüksek brüt kâr, kontrol grubundan elde edilmiştir. Çalışma sonuçları etlik piliç rasyonlarında % 15 PTK'nin kullanılmasının performans, bazı organ ağırlıkları ve kan parametreleri üzerinde olumsuz etki yaratmadığını fakat ekonomik karlılığı hafif düşürdüğünü göstermiştir.
Yumurta tavuğu rasyonlarına bakır ve/veya keten tohumu katkısının bazı verim özellikleri ve yumurta sarısı kolesterol düzeyi üzerine etkileri
Bu çalışma, yumurta tavuğu rasyonlarında farklı düzeylerde keten tohumu ve/veya organik bakır kullanılmasının performans, kan ve yumurta kolesterol düzeyleri üzerine etkilerini incelemek amacıyla düzenlenmiştir.Araştırmada 26 haftalık yaşta, 192 adet beyaz yumurtacı yarka (Leghorn) kullanılmıştır. Yarkalar, kontrol (K) ile keten tohumu (KT) ve bakır (B) katkı düzeylerine göre, %6,25 keten tohumu (KT6,25), %12,5 keten tohumu (KT12,5), 125 ppm organik bakır (B), 125 ppm organik bakır + % 6,25 keten tohumu (B+KT6,25), 125 ppm organik bakır + %12,5 keten tohumu (B+KT12,5) biçiminde oluşturulan deneme gruplarına gelişigüzel dağıtılmıştır. Deneme hayvanları, her rasyon grubunda 32 yarka (8 tekerrür x 4 yarka) olacak biçimde kafeslere yerleştirilmiştir. Çalışma 10 hafta sürmüştür.Denemede 2750 kcal/kg metabolizlenebilir enerji, %16,84 ham protein, %3,73 kalsiyum, %0,44 yararlanabilir fosfor, %0,38 metiyonin ve %0,86 lizin içeren rasyon kullanılmıştır. Deneme grubu rasyonlarına ise belirtilen düzeylerde keten tohumu ve/veya bakır katkısı yapılmıştır. Hayvanlara yem ve su ad libitum olarak sunulmuştur.Günlük yem tüketim düzeyleri, rasyon gruplarında sırasıyla, 110,06, 113,88, 116,81, 110,16, 110,79, 117,43 g bulunmuş ve istatistiksel açıdan gruplar arasındaki farklılık önemli (P<0,01) çıkmıştır. Yemden yararlanma oranı ise gruplarda sırasıyla 114,24, 119,91, 122,53, 115,52, 119,17, 120,51 g/yumurta olarak saptanmış ve yapılan istatistiksel analizde gruplar arası farklılığın önemli olduğu belirlenmiştir (P<0,05).Yumurta verimi, rasyon gruplarında sırasıyla %96,65, 93,35, 96,33, 95,61, 94,25, 97,47 olarak belirlenmiş ve gruplar arası fark istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (P<0,001).Rasyonda keten tohumu ve/veya bakır kullanılmasının canlı ağırlık ve yumurta kalite özellikleri (yumurta ağırlığı, sarı ağırlığı, sarı çapı, kabuk ağırlığı, kabuk kalınlığı) üzerine etkisinin istatistiksel olarak önemli olmadığı saptanmıştır.Kan kolesterol yoğunluğu rasyon gruplarında sırasıyla 129,81, 116,26, 97,52, 129,02, 116,27, 102,95 mg/dl biçiminde saptanmış ve gruplar arası farkın önemli olduğu belirlenmiştir (P<0,001). Yumurta sarısı kolesterol yoğunluğu da rasyon gruplarında sırasıyla 5. haftada 10,40, 8,66, 8,33, 10,21, 9,38, 9,67, 10. haftada 12,65, 12,29, 11,39, 10,38, 10,65, 11,63 mg/kg olarak belirlenmiştir. Gruplar arasındaki farklılık istatistiksel açıdan 5. haftada önemli (P<0,05), 10. haftada ise önemsiz bulunmuştur.Anahtar kelimeler: Tavuk, keten tohumu, organik bakır, performans, kolesterol
Fermente zeytin yaprağı ve fermantasyon sıvısının etlik piliçlerde performans, kör bağırsak mikroflora, kesim karkas özellikleri ile et kalitesi üzerine etkileri
Bu çalışmada, koç rumen sıvısı ile fermente edilen zeytin yaprağı ve atık sularının etlik piliçlerde performans, sekum mikroflora, kesim ve karkas parametreleri ile et kalitesi parametreleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Bu amaçla Gemlik çeşidine ait zeytin yaprak örnekleri Eylül döneminde toplanmıştır. Toplanan yaprakların fermentasyon öncesi ve sonrasındaki temel besin madde analizleri ve fermente atık suyun pH değerleri belirlenmiştir. Fermentasyon sonrası zeytin yaprağının ham protein ve selüloz içeriği artarken ham yağ ve kül içerikleri azalmıştır. Fermente atık suyun pH değeri değişkenlik göstermiştir. Araştırmanın in vivo kısmında 4 muamele grubu ve her grupta 5 tekerrür (her tekerrürde 7 hayvan) olacak biçimde oluşturulmuştur. Toplamda 140 adet günlük yaştaki etlik civciv tesadüfi olarak bölmelere dağıtılmıştır. Muamele grupları kontrol yemi (zeytin yaprağı ve atık su içermeyen) (KON), fermente edilmemiş zeytin yaprağı (ZY) (75 g/kg yem), fermente zeytin yaprağı (7.5 g/kg yem) ve fermente zeytin yaprağı atık suyu (S-FZY) (7.5 ml /kg yem) ile 42 günlük süreyle beslenmişlerdir Yem ve su ad libitum olacak şekilde sağlanmıştır. Araştırma sonunda canlı ağırlık, canlı ağırlık artışı, yem tüketimi parametreleri üzerine gruplar arasında istatistik olarak fark tespit edilmemiştir (P>0.05). S-FZY etlik piliçlerin yemden yararlanma oranını olumsuz yönde etkilenmiştir (P<0.05). Gruplar arasında kör bağırsak Lactobacillus acidophilus ve Escherichia coli sayısı bakımından istatistiksel olarak fark tespit edilmemiştir (P>0.05). Clostridium perferingens sayısı en yüksek FZY ile beslenen grupta tespit edilmiştir (P<0.05). Staphylococcus aureus sayısı en düşük ZY grubunda tespit edilmiş ve FZY grubuyla aralarındaki fark istatistik olarak önemli (P<0.05) bulunmuştur. En yüksek karkas ağırlığı kontrol grubunda tespit edilmiştir. Et kalitesi renk değerleri bakımından herhangi bir fark tespit edilmemiştir. Sonuç olarak fermente zeytin yaprağı ve atık suyu kullanımının etlik piliçlerde performansa olumsuz bir etkisinin olmadığı söylenebilir.