الوحدة التكاملیة بین القرآن والسنة

Kur'ân ve sünnet İslâm'ın iki temel kaynağı şeklinde nitelendirilmiş, Hz. Peygamber'in risaleti süresince sahâbe tarafından bir bütün olarak addedilmiştir. Buradan hareketle sünnet, Kur'ân'ın yanı sıra dinin teşrî kaynakları arasında zikredilmiş ve her zaman Kur'ân ile bütünsellik içerisinde değerlendirilmiştir. Dolayısıyla bazen Kur'ân Hz. Peygamber'e yönlendirmelerde bulunarak onun söz ve fiillerinin dinde referans haline gelmesini sağlamış, kimi zaman ise sünnet Kur'ân'ı açıklama ve beyan konularında önemli bir rol oynamıştır. Bu bağlamda belirli konularda Allah Resûlü'nün uygulamaları da Kur'ân-ı Kerîm'de 'uyulması gereken kurallar' şeklinde itibar görmüştür. Mevzu bahis edilen nedenlerle sünnet Kur'ân'ın bütünselliği içerisinde konumlandırılmış, teorik/kitâbî vahyin eylemsel karşılığı olarak vücut bulmuştur. Buna binaen çalışmamızda Kur'ân'ı anlama hususunda sünnetin etkin bir rolünün olduğu ayrıca Kur'ân ve sünnet bütünlüğü ilgili delillerle temellendirilmeye çalışılmıştır.