Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Kliniği'nde 2000-2009 yılları arasında İnsizyonel herni nedeniyle intraperitoneal dual mesh ile tedavi edilen hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi
2010
0 views
0 downloads
Advisor: Prof. Dr. Yüksel Arıkan
Abstract (TR)
Abdominal cerrahi girişimlerden sonra %10-12 oranında insizyonel herni gelişimi bildirilmiştir. İnsizyonel herniler, önemli oranda iş gücü kayıplarına ve morbiditeye neden olurken, hayat kalitesini olumsuz yönde etkilemektedir. İnsizyonel hernilerin oluşumu ve onarımı cerrahi pratiğinde önemli bir yer tutmakta olup, amaç önlenebilir faktörleri indirgeyerek insizyonel herni gelişimini azaltmak, tedavide ise nüksü önlemeye yönelik en iyi yöntemi, en iyi teknikle uygulamak olmalıdır. İnsizyonel hernilerin tedavisinde tek seçenek cerrahidir. Cerrahi tedavide temel olarak iki yöntem kullanılır. İlk yöntem hastanın kendi dokularının kullanıldığı primer onarım, ikinci yöntem de sentetik materyallerin kullanıldığı yöntemdir. Herni defektinin çapı 4 cm' den küçükse ve çevresinde canlı doku bulunuyorsa insizyonel herniler primer olarak onarılabilirken, çapı 4 cm' den büyük ya da çapı 4 cm' den küçük ama multipl defektlerden meydana gelen herniler primer kapatılma durumunda yüksek nüks oranlarına sahip olduğu için bir prostetik materyallerle onarılmalıdır. Çalışmamızda amaç insizyonel herni tedavisinde intraperitoneal yerleşimli dual mesh kullanımının gözden geçirilerek, henüz ortak bir görüş sağlanamayan insizyonel herni tedavisinde farklı bir bakış açısı getirmektir. Çalışmada Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Kliniği'nde ocak 2000 – aralık 2009 tarihleri arasında insizyonel herni nedeniyle intraperitoneal dual mesh uygulaması yapılan hastalar, retrospektif olarak tarandı. Hastaların yaşı, cinsiyeti, vücut kitle indeksi (BMI), önceden geçirilmiş karın ameliyatları ve fıtık tamirleri, defekt çapı, hastanede kalış süresi, komplikasyonlar, fıtık nüksleri ve takipleri her hasta için ayrı ayrı kaydedildi. Elde edilen sonuçlar değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metodların yanı sıra, Chi-Square, Fisher's Exact Test ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. Gruplararası niteliksel veriler, Chi-Square ve Fisher's Exact Test ile, niceliksel veriler ise Mann-Whitney U testi karşılaştırıldı. Sonuçlar % 95'lik güvenlik aralığında, anlamlılık ise p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. 38 Sonuç olarak; kliniğimizde, intraperitoneal dual mesh kullanılarak insizyonel hernilerin onarılması retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Nüks oranı % 12 olarak tespit edilmiştir. Nüks gelişmesinde KOAH ve yara yeri enfeksiyonu önemli birer risk faktörü olarak tespit edilmiştir. Ancak yaş, obezite, cins, DM, HT, herni defektinin büyüklüğü, insizyon tipi, insizyonel herni gelişmesine neden olan daha önceki ameliyat nedeni, korse kullanımı ve korse kullanım süresi ve KT alımı nüks gelişimini etkilememektedir. İnsizyonel herni tedavisinde intraperitoneal dual mesh tatbiki kabul edilebilir sınırlarda komplikasyonlarıyla birlikte etkin bir seçenek olarak akılda bulunmalıdır.
Author
Dr. Ziya Taner Özkeçeci
How to Cite
Ziya Taner Özkeçeci (Tıpta Uzmanlık Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Kliniği'nde 2000-2009 yılları arasında İnsizyonel herni nedeniyle intraperitoneal dual mesh ile tedavi edilen hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi, 2010, Afyon Kocatepe University.
License
Tüm Hakları Saklıdır
This work is shared under the specified license terms.
More theses from Afyon Kocatepe University
- SURFACE ACCURACY MEASUREMENTS OF A FOLDABLE COMPOSITE REFLECTOR(2012)
- İnsan radius kemiğinin farklı medikal programlarla oluşturulan üç boyutlu modellerinin geometrik olarak karşılaştırılması(2023)
- Fermente sucuk kalite özellikleri üzerine farklı tür propolis türlerinin etkisinin araştırılması(2024)
- Byung-Chul Han'ın performans öznesinden sosyal intihar olgusuna dair fenomenolojik bir araştırma(2025)
- Termiyonik vakum Ark(TVA) tekniği kullanarak bor karbür(B4C) ince filmlerin oluşturulması ve bazı fiziksel özelliklerinin incelenmesi(2017)
- Escherichia coli ve klebsiella pneumoniae izolatlarında karbapenem direnci ve dirençten sorumlu enzimlerin araştırılması(2018)
