Antrasiklin kemoterapisinin arterial stifnes üzerine etkisi

Amaç: Hodgkin dışı lenfoma (HDL) tanısını alan hastalarda antrasiklin ile ilk karşılaşmada ve kemoterapi tedavisinin kürleri arasında arteryel stifnesdeki değişikliklerin araştırılması. Yöntem: Çalışmamıza, HDL tanısı alan ve antrasiklin kemoterapisi planlanan 10 hasta alındı. Hastaların kemoterapi öncesi bazalde, 1.kür ve 6.kür sonrası 24 saat içerisinde arteryel stifnes parametreleri aplanasyon tonometri cihazı SpygmoCor (ArtCor, Sydney, Australia) ile ölçüldü. Arteryel stifnes aortik nabız dalga velositesi (PWV) , augmentasyon indeksi ( AIx@75) ve subendokardiyal viabilite oranı (SEVR) ile değerlendirildi. Tüm hastalara kemoterapi öncesi bazalde ve 6.kür sonrası 24 saat içerisinde ekokardiyografi yapıldı. Bulgular: Antrasiklin kemoterapisinden önce ve 6.kür sonrası ekokardiyografik parametreler içinde SV sistol sonu çapında (SVSÇ) anlamlı artış (26.9±3.3 ve 29±2.5, p=0.01) , sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunda (65.5±4.8 ve 62.8±3.9, p=0.01) anlamlı azalma saptandı. Antrasiklin kemoterapi öncesi bazal, 1.kür ve 6.kür PWV değerlerinde artış eğilimi vardı ve bu artışın anlamlılık değeri p=0.053 idi. Antrasiklin kemoterapi öncesi bazal, 1.kür ve 6.kür sonrası Alx@75 değişiminin anlamlı olmadığı saptandı (p=0.76). Tedavi öncesi bazal, 1.kür ve 6.kür SEVR değerlerinde azalma eğilimi vardı ve bu azalmanın anlamlılık değeri p=0.058 idi. Sonuç: Antrasiklin kemoterapi öncesi bazal, 1.kür ve 6.kür sonrası PWV değerlerinde artış eğilimi vardı. HDL hastalarında antrasiklin kemoterapisi ile kür sağlanmasına rağmen gelişen kardiyovasküler olaylardan artmış PWV sorumlu olabilir. Bu nedenle daha çok hasta sayısının içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.