Bakteriyel kökenli ekstraselüler biyopolimerlerin protein adsorpsiyon davranışlarının incelenmesi için imak uygulamaları

Bu çalışmada, endüstriyel açıdan son derece önemli bir enzim olan α-amilazın efektif bir yöntemle ortamdan saflaştırılması için afinite kromatografisi metotlarından popüler bir yöntem olan immobilize metal afinite kromatografisinden (İMAK) yararlanılmıştır. Polimerizasyon için, monomer olarak poli(2-hidroksietil metakrilat) (PHEMA), ko-monomer olarak glisidil metrakrilat (GMA), çapraz bağlayıcı olarak N,N´-metilen-bis-akrilamid, metal bağlayıcı olarak ekstraselüler polimerik maddeler (EPS), başlatıcı/aktivatör olarak N,N,N´,N´-tetrametilen diamin (TEMED)/amonyum persülfat (APS) ve gözenek oluşturucu olarak da etanol kullanılmıştır. Radikal kopolimerizasyon yöntemiyle PHEMA bazlı kompozit membranlar, petri kabında sentezlenmiştir. Daha sonra Cu2+ iyonları membranlara EPS'ler üzerinden takılmıştır. Hazırlanan Cu2+-takılı EPS katkılı membranlar taramalı elektron mikroskobu (SEM), şişme testleri ile karakterize edilmiştir. Sulu ortamdan α-amilaz adsorpsiyonuna pH'nın, α-amilaz başlangıç derişiminin, sıcaklık ve iyonik şiddet gibi parametrelerin etkisi incelenmiştir. Cu2+-takılı EPS katkılı polimer membranlar üzerine (Cu2+-EPS-EM) en yüksek adsorpsiyon kapasitesi 25ºCˈda pH 5 sodyum asetat tamponunda, 2 mg/mL'lik başlangıç α-amilaz derişiminde 54,2 mg/g polimer, olarak belirlenmiştir. Ayrıca, Cu2+-EPS-PM üzerine enzimin defalarca adsorplanıp desorplanabildiği belirlenmiştir.