Bazı iğne yapraklı ağaçlara ait kozalak ekstraktiflerinin sarıçam odununda emprenye maddesi olarak kullanılması

İğne yapraklı ağaç türlerinde farklı boyut ve şekillerde, içinde tohumların bulunduğu, bir eksene bağlı, bir veya birden fazla karpelden oluşan organlar kozalak olarak adlandırılmaktadır. Karpeller bazı türlerde odunlaşmış, deri gibi sertleşmiş iken bazı türlerde ise etlidir. Porsuk, andız ve ardıç gibi türlerin kozalakları dışında, ne yazık ki kozalak meyveleri değerlendirilmemektedir. Kullanım alanları daha çok uçucu yağ, şurup, marmelat üretimi, içki destilasyonunda katkı maddesi ve bazı tıbbi preparatların hazırlanması şeklinde olmaktadır.Bu çalışmada Ülkemizde doğal olarak yetişen; Doğu Karadeniz Göknarı (Abies nordmanniana), Uludağ Göknarı (Abies bornmüllerriana), Kazdağı Göknarı (Abies equi-trojani), Toros Göknarı (Abies cilicica), Doğu Ladini (Picea orientalis), Toros Sediri (Cedrus libani), Sarıçam (Pinus sylvestris), Karaçam (Pinus nigra), Kızılçam (Pinus brutia), Fıstık Çamı (Pinus pinea), Halep çamı (Pinus halepensis) kozalaklarının doğal koruyucu etkinlikleri araştırılmıştır.Kozalakların, sıcak su çözeltileri hazırlandıktan sonra, sarıçam odununa emprenye edilmiştir. Emprenye edilen sarıçam odunları korunaklı bir arazide boylarının yarısına kadar toprağa çakılmıştır. Kozalak ekstraktifleri ile emprenye edilen sarıçam odunlarının dış şartlar altında dayanım özellikleri araştırılmıştır.Araziye bırakılan örneklerin statik eğilme direnci ve liflere paralel basınç direnci değerleri ölçülmüştür. Elde edilen veriler SPSS istatistik paket programı ile analiz edilmiştir.Halep çamı kozalağı ile hazırlanan çözelti ile yapılan emprenye işleminde diğer türlere göre en yüksek ağırlık artışı değeri elde edilmiştir. Arazi testi öncesi en yüksek eğilme direnci Doğu Ladini kozalak çözeltisi ile emprenyeli örneklerde meydana gelmiştir. Arazi testi sonucu, toprak üstünde kalan odunların basınç direnci toprak altına nazaran daha yüksek bulunuştur.