Biventriküler implante edilebilen kardiyoverter defibrilatör takılan hastalarda ventriküler aritmiye bağl ICD şoklaması ile yüzeyel EKG repolarizasyon parametrelerinin ilişkisi

Amaç: Kalp yetersizliği yapısal ve veya fonksiyonel bir kardiyak anormalliğin neden olduğu belirtilere eşlik edebilen tipik semptomlarla tanı konulanbir klinik sendromdur. Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (CRT-ICD) özellikle düşük ejeksiyon fraksiyonu (EF) ve sol dal bloğu morfolojisine sahip hasta grubunda morbidite ve mortaliteyi azaltmaktadır. Elektrokardiyografiden elde edilen depolarizasyon parametreleri CRT-ICD planlamasında temel parametrelerdendir. Literatürde repolarizasyon parametrelerinin de belirli hasta gruplarında ani ölüm ve ventriküler aritmilerle ilişkili olduğu saptanmıştır. Bu çalışmada CRT-ICD uygulanan hastalarda işlem öncesi ve sonrası elde edilen elektrokardiyografik repolarizasyon parametrelerinin ventriküler aritmiler ve mortalite ile olan ilişkisine bakılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmaya İstanbul Tıp Fakültesi Kardiyoloji Anabilim Dalına 01.01.2016 - 31.12.2020 tarihleri arasında başvuran ve CRT-ICD implantasyonu yapılmış olan hastalar alındı. Hastaların CRT-ICD implantasyonu için yatışı yapıldığı zamanda ve CRT-ICD implantasyonu yapıldıktan sonra çekilen rutin EKG kayıtlarına ulaşıldı. Medtronic CareLink 2090 Programmer cihazında kayıtlı olay ve tedavi epizodları incelendi. EKG'ler Mortara ELI 250c cihazı ile çekilmiş olup kalp hızı, QRS ve QT mesafeleri manuel olarak hesaplanmıştır. Her derivasyon için üç QT mesafesinin ortalama değeri hesaplandı. T peak-T end interval ölçümü için ''Tangent Metodu‟ kullanıldı. T dalgasının zirvesinden T dalgasının en dik noktasındaki teğet ile izoelektrik çizgi arasındaki kesişime kadar geçen süre digital olarak software Cardio Calipers Version 3.3 (Iconico, Inc, New York, NY, USA) cihazı ile milisaniye cinsinden ölçüldü. Bulgular: Kalp yetersizliği ve dal bloğuna (BBB) bağlı CRT-ICD takılan toplam 80 hasta çalışmaya dahil edildi. Etyoloji 43 hastada (%54) iskemik, 37 hastada (%46) non-iskemikti. Hastaların ortalama yaşı 64.9±9.9 olup, %77' si erkekti (n = 62).CRT takılmış hastaların 70' i (%87) sinüs ritminde olup, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (SoV EF) ortalaması %29.2±5.8' di. ICD interrogasyonunda 26 hastada (%32) VT, 2 hastada (%2) VF saptandı. Ventriküler aritmilerin 5' inin (%6) anti-taşikardi pacing (ATP), 6'sının (%7) şok ile sonlandırıldığı tespit edildi. CRT takıldıktan ortalama 43.1±18.4 (7-114) ay takip süresi sonunda toplamda 20 (%25) hasta öldü. TpTe değerleri karşılaştırıldığında, V5, V6, D1, D2, D3, aVF, aVR, aVL derivasyonlarında CRT öncesine göre CRT sonrasında istatistiksel olarak anlamlı şekilde uzama olduğu tespit edildi. CRT sonrasında, öncesine göre PR ve QRS sürelerinde istatistiksel olarak anlamlı şekilde kısalma (181.87 msn'ye karşı 153.2 msn, p <0.001; 168.1 msn'ye karşı 152.9 msn, p <0.001; sırasıyla), QTC süresinde ise istatistiksel olarak anlamlı şekilde uzama izlenmiştir (475.9' e karşı 491.6 msn, p = 0.005) CRT sonrasında, öncesine göre Tp-Te/QTc oranının ise anlamlı olarak artığı izlenmiştir (0.20±0.06' ya karşı 0.18±0.05; p = 0.029). CRT öncesi ve sonrası Tp-Te değişimlerinin ventriküler aritmi ve mortalite üzerinde istatistiksel olarak anlamlı öngördürücü etkisi saptanmadı. Tek değişkenli lojistik regresyon analizinde mortalitenin bağımsız prediktörleri SoV EF (OR: 0.898, CI: 0.810-0.994, p = 0.038) ve CRT sonrası QRS süresi (OR: 0.978, CI: 0.957-0.999, p = 0.046) iken, çok değişkenli analizde SoV EF (OR: 0.902, CI: 0.814-1.000, p = 0.050) idi. Yine tek değişkenli lojistik regresyon analizinde SoV EF, VT' nin bağımsız prediktörü iken (OR: 0.890, CI: 0.800-0.990, p = 0.031), çok değişkenli analizde istatistiksel anlamlılığa ulaşmamıştır (OR:0.903, CI: 0.812-1.003, p = 0.057). CRT sonrası elektrokardiyografik parametrelerin mortalite üzerinde istatistiksel olarak anlamlı öngördürücü etkisi saptanmadı. CRT sonrası elektrokardiyografik parametrelerden V2 ile V4 derivasyonlarındaki Tp-Te sürelerinin ventriküler aritmi üzerinde istatistiksel olarak anlamlı öngördürücü etkisi saptanmıştır. ROC eğrisi analizinde V2 Tp-Te süresinin 98,4 msn üzerinde olması %57 duyarlılık, %68 özgüllükle VT' yi öngördürür iken (AUC: 0.610, 95% CI 0.463-0.757), V4 Tp-Te süresinin 100,2 msn nin üzerinde olması %50 duyarlılık, %71 özgüllükle VT' yi öngördürmekteydi (AUC: 0.631, 95% CI 0.487-0.775). Sonuç: Çalışmamızda mortalitenin bağımsız tek prediktörü sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu olup elektrokardiyografik parametrelerin mortalite üzerine öngördürücü etkisi saptanmamıştır. CRT sonrası V2 ile V4 derivasyonlarındaki Tp-Te sürelerinin ventriküler aritmi üzerinde anlamlı öngördürücü etkisi saptandı. CRT sonrası V2 derivasyonundaki Tp-Te süresinin 98,4 msn üzerinde olması %57 duyarlılık, %68 özgüllükle; V4 derivasyonundaki Tp-Te süresinin 100,2 msn nin üzerinde olması %50 duyarlılık, %71 özgüllükle VT' yi öngördürmekteydi. CRT-ICD implantasyonu yapılan hastalarda ventriküler aritmilerin değerlendirilmesi amacıyla potansiyel değiştirilebilir risk faktörü olarak Tp-Te aralığının değerlendirilmesi ve bunun etkinliğinin gösterilmesi için daha geniş serili klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.