Boyun ağrılı kişilerde klasik fizyoterapi modaliteleriyle beraber pnf ve mulligan mobilizasyon teknikleri etkinliklerinin karşılaştırılması

Bu çalışmanın amacı boyun ağrılı bireylerde klasik fizyoterapi modaliteleriyle PNF (Proprioseptif Nöromusküler Fasilitasyon) ve Mulligan mobilizasyon tekniklerinin etkinliklerinin karşılaştırılmasıdır. Yaşları 18-55 yaş arasında değişen 39 boyun ağrılı birey randomize olarak PNF ve Mulligan gurubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Tüm bireylere klasik fizyoterapi modaliteleri haftada 5 gün uygulandı. PNF gurubuna PNF teknikleri, Mulligan grubuna Mulligan mobilizasyon teknikleri haftada üç gün uygulandı. Katılımcılar 4 hafta boyunca tedavi edildi. Demografik verileri kaydedilen hastaların ağrı düzeyi; Görsel Analog Skalası (GAS), basınç ağrı eşiği; algometre, eklem hareket açıklığı (EHA); universal gonyometre, fonksiyonellik; Boyun Özür İndeksi, kinezyofobi; Tampa Kinezyofobi Ölçeği, yaşam kalitesi; SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği, duygu durum; Beck Depresyon Envanteri, servikal kas performans düzeyi; servikal performans testleri ile tedavi öncesi ve sonrası ölçüldü. Grup içi karşılaştırmada her iki grupta da tedavi sonrası ağrı şiddeti, kinezyofobi ve depresyon seviyesinin azaldığı; basınç ağrı eşiği, EHA, fonksiyonellik, yaşam kalitesi ve servikal kas performans düzeyinin arttığı görüldü (p<0,05). Gruplar arası karşılaştırmada sol lateral fleksiyon ve sol rotasyon hariç tüm parametrelerde anlamlı bir fark bulunmadı (p>0,05). PNF ve Mulligan Mobilizasyon tekniklerinin boyun ağrılı bireylerin ağrı şiddeti, basınç ağrı eşiği, EHA, fonksiyonellik, kinezyofobi, yaşam kalitesi, duygu durum ve kas performanslarında etkili olduğu ancak grupların birbirlerine üstünlükleri olmadığı görüldü.