Dağıtımsal adalette kolektif hak etme

Dağıtımsal adalet içerisindeki hak etme literatürü neredeyse katı bir biçimde kişisel hak etme taleplerine odaklanır. Bu yetersizdir. Dağıtımsal adalet çok büyük çapta dağıtım yapılmasını içerir, bu da ancak kolektif eylemlerle gerçekleştirilebilir. Bununla birlikte, bir grup insanın bir arada hak etmesini özü itibarıyla engelleyen bir neden de yoktur. Bu tez, sosyal ontoloji içerisinde kolektiflerin fail olabileceklerine dair gittikçe güçlenen fikir birliğine dayanarak ve son zamanlarda devlet sorumlulukları alanında kolektif faillerden yararlanan çalışmalara paralellik arz edecek biçimde kolektif faillerin hak etme talebinin öznesi olabileceklerini öne sürüyor. Yaygın tartışılan hak etme taleplerini bunlara kolektif bir özne veya perspektif ekleyerek yeniden değerlendiriyor. Tez özellikle tazminat ve liyakat temelli işe alım hak etme taleplerine kolektif alternatifler araştırıyor ve Feldman'ın asli toplumsal ihtiyaçlar temelli hak etme yaklaşımını kolektif bir perspektiften ele alıyor. Bireysel hak etme taleplerine benzer biçimde işlev gösteren kolektif hak etme talepleri oluşturmanın mümkün oluşunun yanı sıra, bu durum hâlihazırdaki hak etme taleplerini daha iyi açıklamaya ve bunlarda görülen bazı zaafları gidermeye de yardımcı olur. Bu irdelemenin ortaya çıkardığı sonuçlar, üzerinde çalışılabilecek yeni hak etme alanlarına ve hak etme kavramını reddedenlere karşı alanın elini kuvvetlendirebilecek yeni yaklaşımlara zemin hazırlıyor.