Türkiye'deki üniversitelerde cinsel şiddet şikayetleri ve ifşaları

Bu tez, kurtulanların deneyimlerine odaklanarak Türkiye'deki üniversitelerde cinsel şiddete ilişkin şikâyet ve ifşa mekanizmalarını araştırmaktadır. İlişkisel bir şiddet anlayışını benimseyen ve şiddeti bir süreklilik olarak kavramsallaştıran tez, şikâyet süreçlerinin prosedürel belirsizlik ve standartlaşma eksikliğinden kaynaklanan tükendiricilik, zamansal sınırlamalar ve esnek tanımlar nedeniyle cezasızlığın rutinleşmesi ve kurumsal duyarsızlık gibi yollarla kurtulanlar için şiddeti kurumsal olarak nasıl yeniden ürettiğini gösterir. Ardından, farklı ifşa pratiklerini feminist kolektif eylemler ve dayanışma çağrıları olarak ele alıp bu pratiklerin nasıl dijital, söylemsel ve mekânsal düzlemlerde karşı kamular yarattığını tartışmakla beraber ifşa mekanizmasının dezavantajlarını damgalama, mağduru suçlama, sosyal dışlanma ve cinsel şiddetin normalleştirilmesi üzerinden inceler. Ayrıca, bireylerin çoklu ve değişken özne konumlarına odaklanırken, şikâyet ve ifşa süreçleri sırasında ve sonrasında kurtulanlar ve diğer taraflar için öznelliğin oluşumunu tartışır. Tez, son olarak, dayanışma meselesine odaklanarak, kurtulanların dayanışma ağlarıyla kurdukları ilişkiyi, bu ilişki üzerinden kendi öznelliklerini nasıl oluşturduklarını ve bu dayanışmanın kırılgan taraflarını ve çıkmazlarını araştırır. Böylece bu tez, şikâyet ve ifşa süreçleri arasında bir bağlantı kurmayı ve Türkiye'deki akademik ortamlar bağlamında her ikisinin de derinlemesine bir incelemesini yaparak literatürdeki boşluğu gidermeyi amaçlamaktadır.