İslam'ı kabul ederek dekolonizasyon: İstanbul ve ötesinde yaşayan Müslüman mühtedilerin anlatıları

Materyalizmin —insan varoluşunu yalnızca maddi varoluşa indirgeyen baskın bir siyasi ve sosyolojik değer sistemi olarak— eleştirisi, özellikle İslami öğretileri ve ilkeleri alternatif bir dünya görüşü olarak konumlandıran Müslüman entelektüeller tarafından kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Bu incelemelerin büyük bir kısmı kuramsal düzeyde kalsa da, bu tez; materyalizmin modern benliği nasıl şekillendirdiğini ve İslam'ı kabul etmenin farklı geçmişlerden gelen 22 Müslüman mühtedinin (İslam'ı din olarak sonradan seçmiş kişiler) yaşam deneyimlerinde özgürleşmeyi nasıl mümkün kıldığını inceleyerek ampirik temellere dayandırılmıştır. Bu çalışma, materyalist bakış açısının sonucu olarak ortaya çıkan manevi ve sosyal kopuklukları, özgürlüğün olumsuz bir kavrayışını benimsemenin etkisini ve değerlerin işgal edilmesini araştırmaktadır. Ayrıca, İslam'ı kabul etmenin manevi ve sosyal boyutları yeniden tesis etmedeki etkisi, özgürlüğün olumlu bir şekilde kavranışı ve insanî değerlerin özgürleştirilmesi üzerindeki rolü ele alınmaktadır. Thomas Hobbes'un materyalist bakış açısı, Abdelwahab El-Messiri'nin seküler modernite eleştirisi ve Taha Abdurrahman'ın İslamî etik felsefesiyle etkileşim içinde olan bu çalışma, mühtedilerin anlatılarını analiz etmek için kuramsal bir çerçeve inşa etmektedir. Görüşmelerin tematik analizleri aracılığıyla çalışma, materyalizmin insanı, kendisini arındırarak maddi olmayan alemlere yükselebileceği "görünmeyen boyutundan" mahrum bırakarak benlik üzerinde sömürgeci, yıkıcı bir etki oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Oysa İslam, takipçilerine sadece bir dini inanç sistemi değil, aynı zamanda kapsamlı bir yaşam tarzı sunmuştur. Bu çalışma, materyalizmin benlik üzerindeki sömürgeci etkisinin kapsamı ve dinin, özellikle de İslam'ın, nasıl bir direniş ve kendini yeniden sahiplenme yolu oluşturduğuna dair değerli içgörüler sunmaktadır.