In search for the Demos: An existentialist dialectical view of Nomos and Phusis

Bu tez farklı toplumsal bileşenlerin tümleyici projelerinin temel kuramsal dayanaklarının varoluşsal diyalektik ile yeniden düşünülmesini hedeflemektedir. Başatlaşmış bir gereksinim olan geç kapitalizmin egemenlik, üretim ve yeniden üretim ilişkilerinin elvermekte olduğu insani gizilgüçlerin yeniden okunmasına binaen eylemliliğin bu yönde bir kuramsallaştırılmasının temellendiği ontolojik öncüller ve epistemolojik koyutlar irdelenmiştir. Kuramsal dolayımını Adorno'nun Hegel diyalektiğinde gerçekleştirdiği dönüşümler, Spinoza'nın eylemde saklı olan indirgenemez içkinlik ve Aristoteles'in berkittiği dunamis anlayışından alan yazar Marks, Engels ve Lenin'in diyalektik özdekçiliğine varoluşçu bir yoldan ulaşmayı denemiştir. Böylesine bir izlek takibinin özgül zorluklarının farkında olan yazar kuramının kavramsal ayraçlarını Schopenhauer, Kant, Nietzsche, Heidegger, Lukács vb. düşünürlerin ilgili kavramsallaştırmalarıyla varsıllaştırmış, bu yeniden düşüne son rötuşları ise Sartre ile süreklileşen bir eşsöylemlilik ile vurmuştur. Yazar bu dolayımla, tarihselci yaklaşımın safkan bir savunucusu olmamasına karşın, edinmiş olduğu kuramsal çıktıları tarihsel bir bütünsellikte değerlenmiş ve böylece geçmiş ve şimdiki insani gizilgüçlerin çok-aşamalı bir çift yorumsamacılıkla irdelenmesine yönelmiştir. Yeniden kodlanmış metinsel geçmişliklerin karşıtçı tümlüklere aktarımına odaklanan bu varoluşçu diyalektik deneme kendine arkaik ve klasik eski Yunan'daki tümleyici projeleri konu edinerek budanmış gizilgüçlerimizden köklenen şiddetli acının yeniden kavranışına yönlenmiştir.