Deneysel otoimmün miyastenia gravis fare modelinde inflamazom komplekslerinin ekspresyon seviyesi

Myasthenia gravis (MG) anormal kas zaafı, çabuk yorulma ile seyreden, patolojik olarak timus anormallikleri ve immünolojik olarak nikotinik asetilkolin reseptörlerine karşı anti AchR antikoru gelişimi, kompleman ile reseptör hasarı oluşumu ile karakterize otoimmün nöromüsküler bir hastalıktır [1, 3]. AchR'ye karşı gelişen antikorlar, kompleman aracılığı ile postsnaptik membran harabiyeti ve antikorların çapraz bağlanması yolu ile reseptörleri azalttığı bilinmekte, ancak otoimmün yanıtın nasıl başladığı bilinmemektedir. MG hastalığının inflamazomlarla ilişkili olabileceğine dair ipuçlarına rağmen literatürde MG hastalığı ve inflamazomlarla ilgili bir araştırma yer almamaktadır. Bu çalışmada, inflamazom kompleksinde yer alan genler ile hastalıktaki inflamatuvar yanıt arasındaki ilişkinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Çalışmamızda, fareler MG hastalığına özgü antikor olan AchR ve adjuvan olarak Freund's Complete Adjuvant(CFA) ile immünize edilerek deneysel otoimmün MG oluşturuldu (DOMG). Farelerin kas zaafı, klinik skorlama, asma ve motor aktivite testleri ile değerlendirildi. Serum anti-AChR Ig seviyeleri ELISA ile belirlendi. Serumda AchR'ye karşı antikor geliştiren fareler hasta grubuna dahil edildi. Farelerden elde edilen total lenf ganglionuna RNA izolasyonu yapıldı ve qPCR ile kaspaz-1, NLRP3, Il-1 beta, GADPH, P2X7R ve Akt-1 gen ekspresyonu seviyeleri incelendi. DOMG grubundaki fareler, CFA ile immünize edilen kontrol grubu fareleri ile kıyaslandığında kaspaz-1, NLRP3 ve P2X7R gen ekspresyonlarında artma, Akt-1 de ise azalma gözlenmiştir. Buna karşılık IL-1 beta'da DOMG grubundaki artış anlamlı idi (p= 0,01). Serum antikor düzeyleri ve gen ekspresyon seviyeleri arasında ise korelasyon saptanmıştır.