Akım çevirici stentlerin etkinliklerinin hesaplamalı akışkanlar dinamiği kullanılarak belirlenmesi

Karotis arterlerdeki dev anevrizmaların tedavisinde en son teknoloji olan akım-çevirici stent, anevrizma kesesine akışı azaltarak kan akışını ana arterlere yönlendirir. Akım-çevirici stent anevrizma boynuna yerleştirildiğinde porozite değerlerindeki sapma, beyin kanamasına veya kesede durgun olmayan bir sıvı bölgesinin ortaya çıkmasına sebep olarak başarısız bir tedaviye sebep olabilir. Bu nedenle, bu çok disiplinli çalışma, bir akım-çeviricinin sahip olduğu tel konfigürasyonunun anevrizma kesesi içindeki kan akışı özellikleri üzerindeki etkilerini anlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, 67 ve 47 yaşlarında iki kadın hasta, 56 yaşında bir erkek hasta olmak üzere 3 adet gerçek hastanın, klinik görüntüleri kullanılarak tedavi öncesi ve sonrası akış hacimleri oluşturularak nümerik simülasyona hazır hale getirildi. Klinikte her üç hastanın arterine ayrı ayrı yerleştirilen 72, 64 ve 48 telli akımçevirici stentler, hastaların anatomilerine, akım-çeviricilerin ağ yapılarına ve yerleştirildiklerinde meydana gelen ağ yapı değişikliklerine bağlı olarak hastaların anevrizma bölgelerine sanal olarak yerleştirildi. 47 ve 56 yaşlarındaki hastalara 64 tel örgülü iki farklı marka akım-çevirici stent implante edilirken, 67 yaşındaki hastaya ise klinikte 72 tel örgülü akım-çevirici stent yerleştirildi. Ek olarak, klinikte yerleştirilen akım-çeviriciler ile karşılaştırma amacı ile 67 ve 47 yaşındaki hastaların anevrizma boyun bölgelerine 48 tel örgülü başka bir marka akım-çevirici sanal olarak implante edildi. Üç farklı akım çevirici stent konfigürasyonu oluşturularak her vaka için stentli ve stentsiz nümerik simülasyonlar yapıldı. Nümerik simülasyonlar, stagnasyon bölgesi oluşumunda 72 veya 64 tel örgülü akım çevirici stent kullanımının, 48 telli akım çevirici stente (FD-X) kıyasla daha üstün performans gösterdiğini ortaya çıkardı. Hız ve dinamik viskozite grafikleri, kan durgunluğunun ve dolayısıyla anevrizma kesesi içinde pıhtılaşmanın olası fiziksel yollarını gösterdi. Ancak anevrizmanın blister olması ve PCA girişine komşu olması nedeniyle 56 yaşındaki hastada durgunluk bölgesi gözlemlenmedi. Böylece, anevrizmaya giren kan durgunlaşmadı ve PCA'dan akmaya devam ederek muhtemelen iyileşme süresini uzattı.