Devlet kurumlarında çocuk bakım hizmeti alıp memuriyete atanan YADER üyesi bireylerin memuriyet hayatlarındaki sosyalleşme durumları: Bingöl örneği

Bu araştırmanın amacı, Sosyal Hizmet Kurumlarında yetişip, 18 yaşını doldurdukları için Kurumdan ayrılan gençlerin memuriyet hayatlarıyla sosyalleşme süreçlerini incelemek ve karşılaştıkları problemleri belirlemek, bu problemlerin çözümünde YADER'in katkısının ve YADER'den beklentilerinin neler olduğunu belirlemektir. Çalışma, Kurum bakımı alan bireylerin Bingöl YADER örneğinden hareketle memuriyet hayatlarındaki sosyalleşmelerini konu edinmiştir. Bu çalışmanın ana olgusu, Kurumdan ayrılan gençlerin, Kurumda edindikleri sosyalleşme tecrübelerinin memuriyet hayatlarına yansımalarının neler olduğu ve iş hayatlarıyla bütünleşme tecrübeleridir. Bu araştırma, nitel araştırma yaklaşımına uygun olarak tasarlanmıştır. Bu yaklaşımın içerisinde yer alan olgu bilim çalışması desenine göre desenlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, amaçlı örnekleme türününün homojen örnekleme tekniğine göre seçilen, Bingöl'de yaşayan, yetiştirme yurtlarından 18 yaşını doldurdukları için ayrılan, YADER'e üye olan ve bir devlet kurumunda memur olarak çalışan 15 kişi oluşturmaktadır. Verileri toplama aşamasında nitelikli bilgiler toplamak adına birbiriyle ilişkili bir dizi faaliyet uygulanmıştır. İlk olarak çalışmanın yürütüleceği mekan belirlenmiş, ikinci olarak gerekli etik izinler alınmış, değişkenlerin tanımı yapılmış, katılımcılara sorulmak üzere veri toplamak için yarı yapılandırılmış görüşme formu geliştirilmiş ve son olarak yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile veri toplama süreci gerçekleştirilmiştir. Veriler, betimsel analiz yöntemi uygulanarak analiz edilmiştir. Araştırmada, kurum bakımı alan çocukların büyük bölümünün ekonomik nedenlerden ötürü kuruma bırakıldıkları, kurum desteğinin faydasını gördükleri, ailenin çocuklarına verdiği bakımı kurumun tam olarak karşılamadığı, Kurumun çocuğun aile ihtiyacını gideremediği, çocukların Kuruma gelişlerinin ilk gecesinde ve ilk günlerinde çok zorlandıkları, bırakılma, yalnızlık ve özleme bağlı travmalar yaşadıkları, çocukların umumiyetle Kurumdaki çevrelerine probleme sebep olmadan ancak güçlükle uyum sağlayıp bütünleşebildikleri, Kuruma yerleştirilmenin çocukların aile ilişkilerine menfî yönde tesir ettiği, Kurumdan çıkıp memuriyet hayatına başlayanların, çalışma ortamında umumiyetle mesele yaşamadıkları, bir ötekileşme ile karşılaşmadıkları, kısmen ön yargılı, ötekileştirici tavır ve davranışlara maruz kalabildikleri, çoğunluğunun iş yerlerinde amirleri ile problem yaşarken az bir kısmının bir problem yaşamadıkları, YADER yöneticilerinden daha fazla faaliyet üretilmesinin beklendiği, üyelerin çoğunluğunun da dernekten bir talepleri olmadığı, derneğe en çok ihtiyaç duyulan dönemin Kurumdan ayrıldıktan sonra memuriyete atanıncaya kadar olan süre olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.