Kendini objeleştirme biçimi olarak kadın-doğa benzetmesinin kendini insandışılastırma üzerine etkisi

Mevcut araştırma, çok eski zamanlardan beri var olan kadın-doğa benzerliğine ilişkin farklı bir nesneleştirme türü önerisiyle nesneleştirme teorisini genişletmeyi amaçlamaktadır. "Doğa ana" ve "toprak ana" gibi yaygın metaforlara dayanarak, korumacı cinsiyetçiliğe benzer şekilde, doğa temelli nesneleştirmenin görünüşte korumacı bir nesneleştirme türü olduğunu öne sürdüm. Çünkü bu metaforlar kadını adeta bir aziz konumuna yükseltirken aynı zamanda onu insan olmayan, nesnelere benzer olarak nitelendirilebilecek bir varlığa benzetmektedir. Mevcut araştırma, nesneleştirme ve insanlıktan çıkarma literatürünü temel alarak farklı nesneleştirme türlerinin etkilerini araştırmayi amaçlamaktadır. Bulgular, kadınların doğaya benzetildiği, cinsellik içermeyen kendini nesneleştirmeyi, kadınların karar verme, problem çözme yeteneklerine ve kendilerini ifade etmeye güvenlerinin azaldığı bir tür kendini insanlıktan çıkarmaya yol açabileceğini göstermektedir. Bulgular ve sonuçlar tartışılmıştır.