Ekspiryum dakika volümü oranlarına göre düşük akımlı anestezi uygulaması

7. ÖZET Ekspiryum dakika volümünün oranlarına göre elde edilen taze gaz akımının hemodinami, vücut ısısı ve sevofluran tüketimi üzerine etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. ASA I fiziksel duruma sahip 51 erişkin olgu rasgele üç gruba ayrıldı. 10 l/dk % 100 02 ile bir dakika preoksijenasyon sonrası, anestezi indüksiyonu lidokain 1 mg/kg, fentanil 1 sag/kg ve tiopental 5 mg/kg ile sağlandı. Vekuronyum 0.1 mg/kg ile endotrakeal entübasyon gerçekleştirildi. Tüm olgulara ilk 15 dakika 6 l/dk taze gaz akımı içinde % 2 sevofluran uygulandı. Bu dönemin sonunda; etC02 basıncının 30- 40 mmHg sınırlarında tutulması ile elde edilen ekspiryum dakika volümlerinin gruplara göre belirlenen oranlarına uygun taze gaz akımı ayarlandı. Grup l'de (n=17) ekspiryum dakika volümüne eşit, grup ll'de (n=17) yarısı, grup lll'de (n=17) dörtte biri kadar taze gaz akımı uygulandı ve anestezi süresi boyunca bu oranlar korundu. İndüksiyon öncesinde kan basıncı, nabız sayısı, periferik 02 satürasyonu; entübasyon sonrasında 1., 5. 10. 15. dakikalarda ve sonrasında her 15 dakikada bir kan basıncı, nabız sayısı, periferik 02 satürasyonu, ösefageal vücut ısısı, Fİ02, FiN20. ekspiryum dakika volümleri; uygulama sonunda sevofluran tüketimi ve ösefageal vücut ısısı değerleri kaydedildi. Her üç grupta da anestezi süresi boyunca ± % 25 sınırları içinde kalan kabul edilebilir hemodinamik değişim saptandı. Grup lll'de ısı koruyucu etki belirgin olarak gözlendi. Sevofluran tüketimi grup ll'de % 36.26, grup lll'de % 50.78 oranında azaldı. Taze gaz akımı azaldıkça; anestezi süresi ile paralel olarak Fi02 değerlerinde azalma ve eş zamanlı olarak FiN20 değerlerinde artma gözlendi. Ekspiryum dakika volümlerindeki değişimler önemli bir klinik sonuç oluşturmadı. Kullandığımız yöntemin düşük akımlı anestezi kavramına daha uygun olup, sabit taze gaz akım hızı kullanılan yöntemlere bir alternatif olabileceği kanısına varıldı. 37