ENAM ve MBL2 gen polimorfizmlerinin çürükle ve çevresel risk faktörleriyle ilişkisinin araştırılması

Amaç: Diş çürüğü yaygın bir ağız sağlığı sorunudur ve mine oluşumu ile bağışıklık genlerindeki varyasyonların çürük gelişimini etkileyebileceği düşünülmektedir. Bu çalışma, enamelin (ENAM) ve mannoz bağlayıcı lektin (MBL2) genlerindeki SNP'lerin çürük riskiyle ilişkisini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, Pamukkale Üniversitesi Diş Hekimliği Kliniği'ne başvuran 120 birey (60 yüksek çürük, 60 düşük çürük) dahil edilmiştir. Yazılı ve bilgilendirilmiş onam alındıktan sonra, yanak sürüntülerinden DNA izole edilerek rs3796704 ve rs11003125 polimorfizmleri genotiplendirilmiş, çevresel risk faktörleri anket ile değerlendirilmiştir. Bulgular: ENAM rs3796704'te GG genotipinde DMFT en düşük, GA ve özellikle AA genotipinde en yüksek bulunmuş; A aleli risk arttırıcı, G aleli koruyucu etki göstermiştir (p<0,001). MBL2 rs11003125'te CC genotipi ve C aleli en düşük, GG genotipi ve G aleli en yüksek DMFT ile ilişkilidir (p<0,001). Gruplar arasında DMFT skoru, yaş, plak ve gingival indeks, eğitim düzeyi, diş fırçalama sıklığı, diş arası temizleme yöntemi, fırça türü, ara öğün, asitli içecek tüketim sıklığı ve şekerli gıda ve içecek tüketim sıklıkları ile tükürük pH değerleri açısından anlamlı farklar saptanmıştır (p<0,05). Buna karşın, cinsiyet, fırçalama süresi, florür uygulaması, ana öğün sayısı, beslenme tercihi ve abur cubur tüketimi açısından anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç: Analizler sonucunda, ENAM (p=0.0001) ve MBL2 (p=0.0001) genlerindeki varyasyonların çürükle istatistiksel olarak anlamlı farklılıklarla ilişkili olduğu saptanmıştır. Diş çürüğüne yatkınlık açısından duyarlılığı belirleyen genetik bölgelerin tanımlanabilmesi için daha ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Diş çürüğü, ENAM, MBL2, Tek nükleotid polimorfizmleri