Atatürk Bulvarı üzerinde içsel ve dışsal niteliklerin muğlaklaştığı yerleri deneyimlemek

Bu tez, Atatürk Bulvarı üzerinde iç-dış ve kamusal-özel mekâna dair bazı niteliklerin bir-aradalığı sonucu ortaya çıkan muğlak mekanları incelemektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanı ile dönüşüm sürecine giren Başkent Ankara ve Kızılay Bölgesi hızla artan nüfusa mekansallık sunmuştur. Dönüşüm, yapı stoğunda ve kentsel mekânda da karşılık bulmuş, bölgedeki kompleks ve modern mekansal durumların ortaya çıkışını tetiklemiştir. 1950'lere gelindiğinde kentin ticaret merkezine dönüşen Kızılay Bölgesi'nde; çok sayıda pasaj, çarşı, iş merkezi ve idari bina inşa edilmiştir. Dahası sinema, restoran, kent parkları başta olmak üzere kamusal iç ve kentsel mekanlar ve konut projeleri inşa edilmiştir. Sürekli hale gelen inşa ve dönüşüm süreci bölgede iç-dış ve kamusal-özel alan arasındaki sınırın dönüşümüne ve müphemleşmesine neden olmuştur. Muğlak mekanları analiz etmek niyetiyle, doğrusal olmayan bir yaklaşımla modern mimarlık tarihinde iç ve dış mekân ilişkisine odaklanarak bir lens oluşturulmuştur. Tezin konusunun ortaya çıkışında deneyimin rolü ve içsellik-dışsallık kavramları ile ilintili olarak fenomenolojik yaklaşım benimsenmiş ve deneyime mimari bir bakış açısıyla yaklaşmak için Peter Zumthor'un Atmosfer teorisi araçsallaştırılmıştır. Oluşturulan lens, Atmosfer teorisi ile donatılarak Atatürk Bulvarı'nda muğlak mekanlara yapılan keşif yürüyüşlerinde kullanılmıştır. Tez, bahsi geçen muğlak iç ve dış mekanları incelemek ve bu mekanların inşası ya da ortaya çıkışında etkili olan parametrelere dair içsellik ve dışsallık kavramları yardımıyla bir sınıflandırma yapmayı amaçlamaktadır.