Kavram çiftleri üzerinden mimarlık anlayışına deneysel bir yaklaşım

Günümüzde, diğerlerinden farklı olma, modaya hitap etme, çabuk üretilme gibi yaklaşımlar sonucunda ortaya çıkan yapılar, mimarlığı tüketim nesnesine dönüştürerek, mimarlığın geleceği için endişe duyulmasına neden olmuştur. Mimarlık, kendine işaret eden ve sadece kendini motive eden bir hal almıştır. Bu yüzyılda, mimarlık, sadece sayılabilir, elle tutulabilir, görülebilir kavramlar üzerinden düşüncesini ortaya koyan, böylece tek tarafı motive eden, tek yönlü düşünmeye teşvik eden bir duruma doğru ilerlemektedir. Bu çalışma, tek yöne odaklanan düşünme yönteminden kurtulup, mimarlık anlayışına deneysel bir yaklaşım geliştirmek için birbirini tamamlayan kavramlar yoluyla yeni bir düşünme biçimi sunar. Bu deneysellik, mimarlık anlayışını, kapalı, çeperleri belirgin bir düşünme alanından sıyırıp, açık, sınırları belirsiz, dinamik olarak tanımlanan "etkileşim alanı"na yönlendirir. Önerilen yeni düşünme biçimi, mimarlığın tekil kavramlar üzerinden düşünülmesini eleştirerek, ikili kavramlar üzerinden yeni bir anlayış geliştirilmesini önerir. Bu noktada, tez, kavram çiftlerinin nedenselliğini, hem batı kurucu düşüncelerinden biri olan Platon felsefesi hem de doğu kurucu düşüncelerinden biri olan Yin-Yang felsefesine dayandırarak, kavramların birbirleriyle kurduğu olası ilişkileri tanımlar. Bunu, mantıksal-sezgisel, odak-bütün ve birikim-içerik gibi birbirini tamamlayan kavramlar üzerinden örneklendirir. Tezin argümanı, sunulan kavram çiftlerine önem atfetmekten ziyade, ikili kavramlar üzerinden düşünerek, mimarlığa yeni bir bakış açısı geliştirmek üzerine kuruludur. Birbirini tamamlayan kavramlar, neticede çeşitli yeni mimari düşünce biçimlerini geliştirecektir. Sonuç olarak, mimarlık anlayışına yönelik bu yeni deneysel yaklaşım, birbirinden bağımsız olarak düşünülen kavramlar arasındaki dengeyi kurarak mimarlığa dair yeni bir kavrama biçimi ortaya koyar. Böylece, önerilen ve önerilebilecek çiftler mimarlığa yeni kavrayış "düzlem"leri oluşturacaktır.