İstanbul'da kapalı siteler ve "Orta sınıf"

Bu çalışmada, 1990'larda ve 2000'lerin başında sadece kentli seçkinlerin yaşadığı kapalı sitelerin, özellikle 2008 krizi sonrasında, orta sınıfın daha geniş kesimlerine hitap eder hale gelmesi incelenmektedir. Hedef kitleye orta sınıfın yeni bölmelerinin dahil edilmesiyle bu konut biçiminin kimi özelliklerinin ve bu özelliklerin kent için anlamının nasıl değiştiği araştırılmaktadır. Ayrıca buralarda yaşayanların konut pratiklerine dair söylemlerinin orta sınıf kategorisiyle ilgili nasıl bir tablo çizdiği tartışılmaktadır.Çalışma öncelikle kapalı sitelerin hedef kitlesindeki genişlemeyi olgunun siyasi iktisadi boyutlarıyla neoliberal kentleşme bağlamında tartışır. Ardından kapalı sitelerin pazarlanmasında kullanılan dilin söylem analizinden yola çıkılarak bu konut tipinin yeni temsillerinin kent ve kentli için neler ifade edildiğine bakılır. Site sakinleriyle gerçekleştirilen 20 yapılandırılmış mülakattan da beslenen çalışma, kapalı sitenin neoliberal konutun ideal tipini, kapalı site sakinininse neoliberal orta sınıf bireyin ideal tipini oluşturduğunu savunur. Bununla birlikte, orta sınıfın sermaye birikim modelinin dönemsel özelliklerine göre sınırları tekrar ve tekrar çizilen siyasi ve ideolojik bir kategori olduğunu bu ideal tipler üzerinden göstermeyi amaçlar.