Gelişimsel kalça displazisi tedavisinde konservatif tedavi metotlarının değerlendirilmesi ve karşılaştırılması

Giriş ve Amaç: Gelişimsel kalça displazisinde(GKD) erken tanı ve tedavi oldukça önemlidir. Erken tanı konulan hastalarda başlıca kullanılan tedavi yöntemleri konservatif tedavi, kapalı ve açık redüksiyondur. Biz bu çalışmada GKD tedavisinde konservatif tedavi metotlarının değerlendirilmesi ve sonuçlarının karşılaştırılmasını amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada Karadeniz Teknik üniversitesi Tıp fakültesi Ortopedi Anabilim dalında 2000-2019 yılları arasında GKD tanısı konmuş ve tedavisine konservatif yöntemler kullanılarak başlanmış hastalar retrospektif olarak incelendi. Abdüksiyon ortezini disloke kalça tedavisinde kullanmadığımız için ultrasonografik olarak, Graf tip 3, Graf tip 4 ve radyografik olarak disloke olan kalçalar çalışma dışında bırakıldı. Yeterli takip süresine ulaşılmayan, takibine başka merkezde devam eden, kliniğimizde düzenli takipleri bulunmayan, dosyasında yetersiz bilgi bulunan, teratojenik ve nörolojik zeminde kalça çıkığı olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Bu kriterlere uyan, 261 hastanın 361 kalçası çalışmaya dahil edildi. 261 hasta içinde 115 hastanın 156 kalçası pavlik bandajı ile 76 hastanın 107 kalçası ise abdüksiyon ortezi ile tedavi edildi. 6 aydan büyük olan 70 hastanın 98 kalçasında ise rezidüel asetabular displazi (RAD) mevcuttu ve abdüksiyon ortezi ile tedavi edildi. Çalışılmaya dahil edilen hastalar Graf sınıflamasına göre sınıflandırıldı. USG' si olmayan hastalar radyolojik olarak sınıflandırıldı. Hastalar standart direkt radyografiler ile değerlendirildi. Radyografilerde Shenton Menard hattının kırık olup olmadığı, asetabuler indeks (Aİ) derecesi ve femur başının Perkin's kadranlarındaki aldığı yer değerlendirildi. Hastaların ilk başvuru anındaki, bir yaşında, tedavi bitiminde, 2 yaşında ve daha uzun süre takipleri olan hastaların 3 yaşında, 5 yaşında ve son kontrol Aİ' leri ölçüldü. 4 yaş ve daha uzun takibi olan hastaların son kontrol sharp açıları ölçüldü. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların 224 (%85,8)' ü kız, 37 (%14,2)' si erkekti. 102 (%39,2) hastada bilateral, 92 (%35,2) hastada sol, 67 (%25,6) hastada sağ kalçada gelişimsel displazi mevcuttu. 0-6 ay arası pavlik bandajı ile tedavi edilen hastalar grup 1 olarak, 0-6 ay arası abdüksiyon ortezi ile tedavi edilen hastalar grup 2 olarak, 6 aydan büyük rezidüel asetabular displazi için abdüksiyon ortezi başlanan hastalar grup 3 olarak sınıflandırıldı. Grup 1' de ki hastaların ortalama pavlik bandajı başlangıç süresi 3±0,8 (1-6) ay, ortalama pavlik badajı kullanım süresi 3±1,1 (1-7) ay, abdüksiyon ortezi başlangıç süresi 6±1 (4-9) ay, abdüksiyon ortezi kullanım süresi 12±1,3 (4-16) ay, tedavi süresi 14±1,9 (8-21) ay, takip süresi 40±22,8 (21-132) ay olarak bulundu. Grup 1'deki hastaların 2 yaş kontrolünde klinik başarı oranı %84,6, radyolojik başarı oranı %76,5 olarak bulundu. Grup 2 'deki hastaların ortalama abdüksiyon ortezi başlangıç yaşı 4±0,8 (2-5) ay, abdüksiyon ortezi kullanım süresi 12±4,74 (1-18) ay, yarı zamanlı ortez kullanım süresi 6±1,6 (1-10) ay, takip süresi 36±33 (22-156) ay olarak tespit edildi. Grup 2'deki hastaların klinik başarı oranı %84,1, radyolojik başarı oranı %76,7 olarak tespit edildi. Grup 3' deki hastaların ortalama abdüksiyon ortezi başlangıç ayı 8±2,6 (6-17) ay, abdüksiyon ortezi kullanım süresi 11±2,4 (5-16) ay, yarı zamanlı ortez kullanım süresi 6±2,2 (3-12) ay, takip süresi 55±33 (23-168) ay olarak tespit edildi. Grup 3' deki hastaların 2. yıl kontrolünde radyolojik başarı oranı %78,6, uzun dönem radyolojik başarı oranı %93 olarak tespit edildi. Grup 1 ve grup 2'nin klinik ve radyolojik başarı oranları karşılaştırıldığında istatistiki olarak anlamlı sonuç elde edilemedi. Grup 3' deki hastaların başarı sonuçları literatürle karşılaştırıldığında sonuçlarımızın başarı olduğunu gördük. Sonuç: Çalışmamızda 0-6 ay arası ultrasongorafik olarak Graf tip 2a, Graf tip 2b, Graf tip 2c ve Graf tip D olan, radyolojik olarak ise sublukse ve displazik olan kalçalarda abdüksiyon ortezinin tedavide, pavlik bandajı kadar etkili olduğunu gördük. Öncesinde pavlik bandajı kullanımının abdüksiyon ortezinin etkinliği üzerine bir katkısı olmadığını gördük. Rezidüel asetabular displazi tedavinde kullandığımız abdüksiyon ortezinin, displazi tedavisinde etkin bir metot olduğunu gördük. Çalışmamıza dahil edilen hastaların oluşturduğu yaş gruplarına göre, abdüksiyon ortezinin başlangıç yaşının asetabular displazi üzerine etkisinin olmadığını tespit ettik.