Weaving subjectivity at the crossroads of volunteerism and professionalism: Coping with precarity in a health care NGO

Neoliberal çağda, devletin sosyal yardım ve sosyal adaletteki rolü önemli ölçüde değişti, bu da özellikle sağlık gibi kaynaklara ve haklara erişim açısından sosyal ve ekonomik eşitsizliklerin artmasına neden oldu. Bu dönemde sivil toplum kuruluşları, devletin mücadelede aktif rol almadığı bu eşitsizlikler ve adaletsizlikler karşısında çözüm bulmak ve ihtiyaçları karşılamak için ellerinden geleni yapmaya başladı. Bu konjonktürde, sivil toplumun bu rolü ile tutarlı olarak, görüştüğüm sosyal hizmet uzmanları bir sivil toplum kuruluşunda çalışma motivasyonlarını "insanlara yardım etmek," "hak temelli bir sosyal hizmette çalışmak" ve "bir şirketin kar marjını artırmaktan ziyade emeği sosyal bir faydaya dönüştürmek" şeklinde açıkladı. Hem sosyal hizmet uzmanları hem de bağlı oldukları kuruluş, sosyal hizmetin doğası gereği gönüllülük ve idealizm gerektirdiğini iddia etti. Ancak bu iddia, sosyal hizmet uzmanlarını hem kanser hastaları ile ilişkilerinde hem de kurumla yaşadıkları sorunlarda duygusal tükenmişlik ve güvencesiz çalışma koşulları nedeniyle ikilemde bırakmaktadır. Bu nedenle, Türkiye'de sağlık alanında çalışan bir STK'daki bu sosyal hizmet uzmanlarının refahı üzerinde "gönüllülük" ve "profesyonellik" arasındaki ikileminin önemli bir etkisi olduğunu iddia ediyorum. Bu gerilimleri anlamak için, Tronto'nun bakım etiği ("care ethics") ve Foucault'nun kendilik bakımı ("care of the self") teorilerini kullanarak, neoliberalizmin bakım anlayışıyla sosyal hizmet uzmanlarının "başkalarını önemsemeye" ve "başkaları tarafından önemsenmeye" dayalı bakım anlayışını karşılaştıracağım.