Güneş ışınımı, doğal dolaşımlı toplaç-ayna düzeninde akış ve ısı analizi

Birinci Bölümce, yeryüzüne ulaşan güneş ışınımını veren matematik modeller incelenmiş, "basit ve istatistiğe dayalı formüller yerine, güneş ve eğik yüzey açıları, toplam hava basıncı, su buhar basıncı, güneşlenme kesri, çiğ noktası sı caklığı, bulutların cinsi ve toplam miktarını içeren, açık ve bulutlu gökyüzünde bir yere ulaşan direkt, yayılı, yansıyan ve toplam ışınım şiddetini hesaplayan formülasyon araştırıl mıştır. Güneş ışınımının yeryüzüne ulaşıncaya kadar atmosferde mevcut Ozon, C0?, 0_, su buharı, toz ve aerosol tabakala rından geçerken bir kısmı yutulur. Ayrıca bir kısmı da hava ve aerosol tabakalarınca saçılmaya uğrar. Bunların hesaba ka tılması ile açık hava ışınımı ve güneşlenme kesri ile bulut luluk kullanılarak da gerçek halde güneş ışınımı bulunur. İkinci Bölüm' de, termosifon akışlı düzlem güneş toplaç larında, termosifon kuvveti ile bu kuvvete karşı sürtünma ve lokal kayıplar, sonra da ısı dengesi üzerinde dtırulmuş, bu konuda zamanımıza kadar yapılan araştırmalar ve formülasyon verilmiştir. Termosifon akış debisi, toplaç giriş, çıkış ; ve depo sıcaklıkları, toplaç anlık veriminin nasıl bulunabile ceği gösterilmiştir. Formülasyonda, toplaç kayıp katsayısı, ! efektif yutma-geçirrae çarpımı, ısı çıkarma faktörü, yutucu levha kanat verimi gibi kavramlar kullanılmıştır. ! Üçüncü Bölüm1 de, düzlem toplaçlardan elde edilebilecek faydalı enerjinin, çeşitli geometri ile ilave edilecek düz lem aynalar ile arttırılması araştırılmıştır. Gün boyunca ay nanın toplaç üzerinde aydınlattığı alanın - hesabı formüle edilmiş v formüllerden faydalanılarak, levhanın yuttuğu faz la enerji ve kazanılan enerji denklemleri verilmiştir.