Hemşirelik Öğrencilerinin Problemli Akıllı Telefon Kullanımı İle Yaşam Amaçlarının İlişkisi

ÖZ: Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinin problemli akıllı telefon kullanımı ve yaşam amaçları arasındaki ilişkini incelenmek amacıyla tanımlayıcı araştırma tipine uygun olarak yapılmıştır. Araştırma evrenini, Doğu Akdeniz Üniversitesi Hemşirelik Bölümü Türkçe Lisans Programında öğrenim gören 384 öğrenci oluşturmaktadır. Örneklem seçimine gidilmeyerek, ana meslek derslerinde, araştırmanın yapıldığı tarihlerde sınıfta bulunan 310 gönüllü öğrenci araştırmaya dâhil edilmiştir. Çalışmadaki veriler, “Kişisel Bilgi Formu”, “Akıllı Telefon Bağımlılık Ölçeği’’ ve “Yaşam Amaçları Ölçeği” ile toplanmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin; %58.39’unun kadın, %44,84’ünün 20 yaş ve altında, %30,32’sinin ikinci sınıfta, %53,87’sinin kullandığı akıllı cep telefonunun üst model olduğu, %37,10’unun günlük telefon kullanım süresinin 5-9 saat arasında olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin Akıllı Telefon Bağımlılık Ölçeği genelinden ortalama 92,58±27,98 puan alarak orta düzeyde bağımlılık gösterdikleri saptanmıştır. İçsel yaşam amaçları genelinden ortalama 189,21±30,81 puan, dışsal yaşam amaçları genelinden ortalama 77,29±16,38 puan aldıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin cinsiyeti, sınıf düzeyleri, birlikte yaşadığı kişiler, ebeveyninin öğretim durumu, telefon alırken dikkat ettiği özellikler, gün içerisinde telefon kullanım süresi vb. tanımlayıcı özelliklerine göre telefon bağımlılık düzeyleri ve yaşam amaçlarında farklılıklar görülmüştür. Öğrencilerin algıladıkları akademik başarısına göre akıllı telefon bağımlılıklarında ve yaşam amaçlarında istatistiksel olarak anlamlı bir sonuca rastlanmamıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular sonucunda, hemşirelik öğrencilerinin akıllı telefon bağımlılığını en aza indirgemeye ve içsel amaçlarını arttırmaya yönelik seminerler, bilinçlendirme programları, danışmanlıklar sunulması, benzer çalışmaların hemşireler üzerinde de yapılması gibi önerilerde bulunulmuştur.