Hücresel etkileşimlerinin incelenmesi için dipeptit temelli nanopartiküllerin hazırlanması ve karakterizasyonu

Benzersiz kimyasal, fiziksel ve biyolojik özellikleri, sentez ve işlevsellik kolaylığı ve doğal biyouyumlulukları sayesinde peptit bazlı nanomateryaller son derece dikkat çekici olup kendiliğinden düzenlenen nanomateryaller, çeşitli biyomedikal uygulamalar için yoğun bir şekilde araştırılmaktadır. Biyolojik olarak parçalanabilir, toksik olmamaları ve birçok ilacı kanser hücrelerine verimli bir şekilde taşıma yeteneğine sahiptir. Bu çalışma kapsamında öncelikle N-(florenilmetoksikarbonil)-Llizin (Fmoc-Lys) nanomateryaller (NM'ler) sentezlendi ve karakterize edildi. Daha sonra hücre toksisitesi ve hücre içselleştirme testleriyle devam edildi. Sonuçlar, FmocLys-siRNA' nın Mcl-1 ekspresyonunu ve BCL-2 ekspresyonunu inhibe edebildiğini, dolayısıyla kanser hücrelerine taşınmanın ardından kanserli hücrenin apoptozuna yol açabildiğini gösterdi. Bu nedenle bu çalışma, yeni bir anti-kanser ajanı (Fmoc-LyssiRNA-Mcl-1) hazırladığı için gelecekte kanser tedavisi için araçlar sunmaktadır. Hücre dışı kesecikler olan eksozomlar, çapı 30 ila 150 nm olan ve fizyolojik koşullar altında negatif yüke sahip olan yapılardır. Bazı proteinlerin ve biyolojik bileşiklerin sulu ortamlarda eksozomlara bağlanarak protein korona katmanı oluşturduğu öne sürülse de, biyoakışkanlarda protein korona oluşumuna katkıda bulunan faktörlerin anlaşılması sınırlı kalmaktadır. Bu amaçla, protein koronanın eksozomun nanomateryal toksisitesi üzerindeki etkilerini araştırmaya yönelik çalışıldı. NM'lerin eksozomlarla etkileşim çalışmaları da yapıldı. Ayrıca, model kanser hücrelerinden elde edilen eksozomlar kullanılarak hücre canlılığı deneyleri yapıldı. Ek olarak FmocLys NM'lerin koloidal stabilitesi de araştırıldı. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda Fmoc-Lys-Exo yapılarının biyokorona oluşturduğu ve toksisiteyi azalttığı gözlemlendi. Anahtar Kelimeler: Dipeptit Nanomateryaller, Eksozom, Fmoc-Lys, siRNA, Kanser, Sitotoksisite