İbn Hişâm'ın Evdahu'l-mesâlik isimli eserinde şiir zarureti (Sistematik ve analitik bir çalışma)

Şiirsel zaruret çalışması, dilbilgisi prensiplerinin temel konularından biri olup, bilim adamları arasında dilbilgisel tartışmalara önemli bir etki yapmıştır. Bu çalışmanın iki yönü vardır: temel ve uygulamalı. Temel yön, "zaruret" teriminin tanımlanmasına, bu konudaki bilimsel anlaşmazlıklara değinilmesine ve onu: "düz yazıda karşılığı olmayan, şairin başka bir seçeneği olmadığını söyleyenlere karşıt olarak, şiirde bulunan" olarak tanımlayan hakim görüşün sunulmasına odaklanmaktadır. İbn Hişâm'ın bu tanımı seçmesi ve hakim görüşle uyumlu olması açıklığa kavuşturulmaktadır. Uygulamalı yön ise esas olarak İbn Hişâm el-Ensârî'nin "Evdahu'l-Mesâlik ilâ Elfiyyeti İbn Mâlik" adlı kitabı ve diğer dilbilgisel eserlerini inceleyerek, dil kurallarından sapma gösteren şiirsel kanıtlarla ilgili İbn Hişam'ın tercihlerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışma, İbn Hişâm tarafından açıkça veya örtük olarak zaruri olarak değerlendirilen altmış altı şiirsel kanıtı içermektedir. Bu kanıtlar, elli sekiz dilbilgisi dallarıyla ve sekiz morfoloji ile ilgili olarak kategorize edilmiştir. Çalışma, İbn Hişâm'ın görüşlerini net bir şekilde açıklamakta, bazen diğer eserlerine atıfta bulunarak, bilimsel anlaşmazlıklara, onların kanıtlarına ve en güvenilir görüşlerin belirlenmesine değinmektedir. Çalışma, genel zaruret kavramıyla ilgilenmemekte, sadece İbn Hişâm'ın "Evdahu'l-Mesâlik" adlı eserinde açıkça ele aldığı konularla ilgilenmektedir.