İmgesel binalarda fonksiyonel değişimin sosyal ve kültürel sürdürülebilirlik ve algı etkisi - Kapadokya çevresi kervansarayları örneği

Sürdürülebilir mimarlık, çevresel etkileri minimize etmeyi, doğal kaynakları korumayı hedefleyen bir yaklaşımdır. Bu yaklaşım, yeni yapıların inşası yerine, özgün işlevini yitirmiş yapıların fonksiyon değişikliği ile ömrünün uzatılması sonucu kaynakları verimli bir şekilde kullanmak, kültürel değerleri korumak açısından önem arz eden bir stratejiyi kapsamaktadır. Sürdürülebilir mimarlığın sosyokültürel boyutu ise, yapıların toplum içindeki rolünü ve etkisini değerlendiren bir perspektif oluşturmaktadır. Toplumsal paylaşımlar, dayanışma, dahil olma gibi kavramlar insanların birbirileri ile olan ve yapı-insan arasında bulunan bağı güçlendirmekte, toplumun bünyesinde barındırdığı kültürel değerlerini korumakta ve devamlılığına katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmada imgesel değere sahip yapıların özgün işlevini yitirmesiyle uğradığı fonksiyonel değişimin, sosyal ve kültürel sürdürülebilirlik açısından incelemesi yapılarak, Kapadokya bölgesinde bulunan fonksiyon değişikliğine uğramış seçili kervansarayların kullanıcı algısına etkisi tartışılmıştır. Yapılar üzerinden yaşadığımız deneyimlerin, sosyokültürel sürdürülebilirlik bağlamında algısal süreçte şekillenmesini anlamak için bir çerçeve sağlanmak istenmiştir. Kervansarayların fonksiyonel değişime uğraması ile yapının özgün işlevi arasında bulunan ilişki, yapıya kazandırılan yeni fonksiyonun kullanıcı algısı üzerine etkisi ve duygusal bağın anketler yardımıyla sorgulanması sonucu ortaya konacak farklılığın tez kapsamında bulunması hedeflenmiştir.