İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin yabancı dil konuşma kaygısı üzerinde bireysel ve grup sunum aktivitelerinin etkilerinin araştırılması

Bu çalışma, Türkiye'deki bir özel üniversitede öğrenim gören İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin yabancı dil konuşma kaygısı (FLSA) düzeyleri üzerindeki bireysel ve grup sunum aktivitelerinin etkisini araştırmaktadır. Eylem araştırması süreci benimsenerek gerçekleştirilen bu vaka çalışmasında, B1 dil yeterlilik seviyesindeki 40 öğrenci yer aldı ve hem nicel hem de nitel veriler kullanıldı. Çalışma, üç araştırma sorusunu ele almayı amaçlamaktadır: 1) Bireysel sunum aktivitesi, EFL öğrencilerinin yabancı dil konuşma kaygısı düzeylerini azaltıyor mu? Eğer öyleyse, ne ölçüde? 2) Grup sunum aktivitesi, EFL öğrencilerinin yabancı dil konuşma kaygısı düzeylerini azaltıyor mu? Eğer öyleyse, ne ölçüde? 3) Bireysel ve grup sunum aktiviteleri arasında yabancı dil konuşma kaygısının azaltılmasında anlamlı bir fark var mı? Bu soruları yanıtlamak amacıyla, iki farklı sunum görevinin uygulanmasından sonra, iki grup üniversite düzeyindeki İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin kaygı seviyelerindeki değişiklikleri ölçmek için Yabancı Dil Sınıfı Kaygı Ölçeği (FLCAS), ön test ve son test olarak Türkçe dilinde uygulandı. Ön testin uygulanmasının ardından altı hafta boyunca, 40 öğrencinin yarısı yalnızca bireysel sunum aktivitesine odaklanırken, diğer yarısı İngilizce konuşma becerilerini geliştirmeye yönelik olarak tasarlanmış grup sunumlarına katılmıştır. Nicel veri analizi, iki Wilcoxon İşaretli Sıralar testi ve bir Mann-Whitney U testi sonuçlarına göre, grup sunum grubu için yabancı dil konuşma kaygısı düzeylerinde anlamlı bir azalma olduğunu ortaya koymuştur. Ancak, bireysel sunum grubunun ortalama kaygı puanında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma tespit edilmemiştir. Bununla birlikte, her iki grubun karşılaştırması, grup sunum aktivitesinin yabancı dil konuşma kaygısını azaltmada bireysel sunum aktivitesine kıyasla daha etkili olduğunu, ancak bu farkın anlamlı bir fark olduğunu söylemek için yeterince güçlü olmadığını göstermiştir. Müdahale sürecinin sonunda, katılımcıların konuşma kaygı düzeylerindeki olası değişikliklere dair derinlemesine içgörüler elde etmek amacıyla, her iki grupla yarı yapılandırılmış odak grup görüşmeleri yapılmıştır. Görüşmeler yoluyla toplanan nitel veriler, her iki gruptaki öğrencilerin kendilerine olan güvenlerinde artış ve konuşma fırsatlarının iyileştiğini göstermiştir. İçerik analizi sonrasında, görüşmelerde tekrarlanan temalar, öğrencilerin üniversite düzeyinde dil hazırlık okullarında sunum aktivitelerine dair deneyimleri ve perspektifleri hakkında değerli içgörüler sunmuş ve öğretmenlere bu aktivitelerin nasıl etkili bir şekilde tasarlanacağı konusunda önerilerde bulunmuştur. Bu çalışma ayrıca, yabancı dil konuşma kaygısı üzerindeki bireysel ve grup sunum aktivitelerinin karşılaştırmalı etkilerine ilişkin alandaki boşluğu doldurmayı, dil öğretmenlerine pratik öneriler sunmayı ve EFL bağlamlarındaki kaygı azaltma tekniklerine dair mevcut literatüre katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.