Transdisipliner YBM ekosisteminin iş birliği ve iletişim parametrelerinin incelenmesi

Bina yapım süreci mimarlık, mühendislik, inşaat olmak üzere farklı disiplinden uzmanları ortak paydada bir araya getirmektedir. Bu disiplinler kendi içlerinde tartışılabilir olsalar da aslında "YAPIM-YAPI" tüm bu disiplinlerin kesiştiği bir alanı tarif eder bu yüzden disipline özel araçların, metotların varlığı bu alanı tanımlamak ve yönetmek için yetersiz kalır. Yapı Bilgi Modellemesi (YBM) fikirden başlayıp yapının yıkım sürecine kadar tüm koordinasyon, iletişim ve iş birliği sürecini kapsayan bir süreçtir. YBM, çok boyutlu modelleme, parametrik modelleme, obje odaklı modelleme ve birlikte çalışabilirlik unsurlarını bir arada bulundurma potansiyeliyle beraber mevcut tüm süreçlerin bütün bir sistem olarak ele alınabildiği bir "insan faaliyeti" olarak tanımlanmıştır. Bu potansiyeli ortaya çıkarmak süreç içinde tüm bu unsurların etkin kullanımıyla sağlanır. YBM'nin dijital platformu semantik ve geometrik bilgilerin uygulanmasıyla sınırlıdır. Ve günümüzde YBM dijital bir temsil ya da koordinasyon olarak anlaşılmakla beraber aynı zamanda bu odakla beraber gelişmektedir. Ancak YBM dijital ortamla sınırlı değildir. Gerçek dünyadan dijital dünyaya yayılmış bir ekosistemdir. Bu bağlamda, tezin problem tanımı YBM'nin gerçek dünya koşullarındaki yaratıcı iş birliği potansiyelinin araştırılması gerekliliğine dayanmaktadır. Bu tez, disiplinler ötesi bir tasarım ve yapım projesi olan su tutucu örnek vakası dahilinde yeni perspektifleri keşfetmek için katılımcılar arası iletişim ve iş birliği parametrelerini araştırmaktadır. Tez kapsamında, örnek vakadaki odak grup toplantılarına meteoroloji, biyomimikri, mimari, malzeme bilimi ve moleküler dinamik gibi su hasadı ile ilgili uzmanlaşmış çeşitli disiplinlerde olan altı uzman davet edilmiştir. Sorunu disiplinler ötesi bir ortamda yeniden çerçevelemek için odak grup toplantıları gerçekleştirilmiştir. Toplantılar katılımcıların izni ve öncelikli olarak gerekli olan İnsan Araştırmaları Kurulu onayıyla görsel ve işitsel olarak kayıt altına alınmıştır. Veri toplamak amacıyla video kayıtlarının deşifreleri çıkartılmıştır. Deşifrelerden iletişim analizinde uzmanlar ve toplantılar arasındaki farklılıklar belirlenmiş ve bu farklılıklara göre analiz edilmiştir. Bu incelemeler sonucu tasarım sürecindeki disiplinler arası iletişimin nasıl kurulduğu ve nasıl var olduğu bu ortak alanlarda sorunu nasıl ele aldıklarına dair bulgular edinilmiştir. Bulgular, sözlü iletişime farklı ölçeklerden bakmanın katılımcılar arası bağlantı noktalarını bulmayı sağladığını göstermektedir bu bağlantılar tasarım sürecine dair iletişim parametrelerini de ortaya koymaktadır. Her uzman tartışmaya yeni bir bakış açısı sunarak yenilikçi bir ortam oluşturur. Ancak ortak bir problem, fikir ya da bilindik bir örnek üzerinden bu yenilikçi ortam doğar. Bu ortaklıklar insanın mevcut bulundurduğu bilgi ve tecrübelerine dayanır. Bu nedenle bu yanları göz ardı etmek bu ortak alanlarda çözüm üretme kapasitesini düşürür. YBM ortamında bu mevcut insani unsurları dijital araçlarla beraber ele almanın bir yolunu bulmak, yenilikçi ve bütüncül ortamı yaratmak için önemlidir.