Hücre bölünmesi sırasında PCDH7 ve CLIC4'ün plazma membranı lokalizasyonunun ve moleküler fonksiyonunun araştırılması

Hücre bölünmesi sırasında plazma membranının düzenlenmesi, hem membran dinamiklerinin hem de kortikal stabilitenin korunması açısından kritik bir öneme sahiptir ve bu süreçler, hücre bölünmesinin doğru bir şekilde tamamlanmasını sağlar. Bu çalışma, mitoz sırasında plazma membranında zenginleşen iki proteinin, PCDH7 ve CLIC4'ün mekanizmalarını incelemekte ve bu proteinlerin membran-iskelet etkileşimlerini düzenlemedeki önemini ortaya koymaktadır. PCDH7'nin, sitokinez sırasında ve kesim oyuğununa yerleşerek aktomiyozin ağının düzenlenmesinde ve bölünmenin tamamlanmasında rol oynadığı gösterilmiştir. Palmitolasyon, PCDH7'nin mitoz başlangıcında plazma membranına yerleşimini sağlayan önemli bir mekanizma olarak öne çıkmaktadır ve bu süreç, palmitol transferaz ZDHHC5 ile etkileşimiyle gerçekleşmektedir. PCDH7'nin dinamik plazma membran lokalizasyonu, aktomiyozin halkasının daralmasını sağlayan RhoA ve miyozin II gibi kritik sitokinetik düzenleyicilerin aktivasyonunu destekleyerek hücre bölünmesinin başarılı bir şekilde gerçekleşmesini sağlamaktadır. Öte yandan, CLIC4, sitokinez sırasında membran dinamiklerinin ve kortikal gerilimin stabilizasyonunda çift yönlü bir rol oynamaktadır. Bulgularımız, CLIC4'ün plazma membranına palmitolasyona bağlı bir şekilde yerleşebileceği ve PI(3,5)P2 ile PI(4,5)P2 gibi fosfoinositollere bağlayarak membran-iskelet etkileşimlerini düzenlediğini göstermektedir. Canlı hücre görüntülemesi, CLIC4'ün kutup membran kabarcıklarının yaşam döngüsü boyunca zamansal dinamiğine bağlı olarak yer alındığını ortaya koymuş, genişleme fazında membranı stabilize ettiği ve kortikal bütünlüğü koruduğu gözlemlenmiştir. Bu bulgular, CLIC4'ün mitoz sırasında hücre şeklinin korunmasında ve membran dinamiklerinin düzenlenmesinde oynadığı ayırt edici rolü vurgulamaktadır. PCDH7 ve CLIC4 üzerine yapılan bu çalışma, protein-membran etkileşimlerinin sitokineze katkısını anlamamıza katkı sağlamakta ve hücresel mimarinin ve fonksiyonun daha geniş kapsamlı araştırılması için bir çerçeve sunmaktadır.