Karpal tünel sendromunda kinezyolojik bantlamanın etkinliğinin araştırılması

Karpal tünel sendromu, en sık görülen tuzak nöropatidir. Median sinirin karpal tünelden geçerken, transvers karpal ligaman altında sıkışmasıyla oluşur. Elde ağrı, uyuşma, fonksiyon ve beceri kaybı gibi şikayetlere yol açar. Karpal tünel sendromunun tanısı klinik olarak konulup, elektrofizyolojik çalışmalar ile desteklenmektedir. Karpal tünel sendromunun tedavisinde, konservatif ve cerrahi olmak üzere farklı yöntemler mevcuttur. Ancak bu yöntemlerin etkinlikleri ve birbirlerine üstünlükleri konusunda kesin kanıtlar yoktur. Bu çalışmada; hafif veya orta dereceli karpal tünel sendromu tedavisinde, kinezyolojik bantlamanın, tendon ve sinir kaydırma egzersizlerine ek katkısının değerlendirilmesi amaçlandı. Çalışmaya klinik ve elektrofizyolojik olarak hafif veya orta dereceli karpal tünel sendromu tanısı konan, 21 hastanın, 38 el bileği alındı. Hastaların el bilekleri randomize olarak, tedavi ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Her iki gruba tendon ve sinir kaydırma egzersizleri ev programı şeklinde verildi. Tedavi grubuna ek olarak, ilki hastanın çalışmaya alındığı gün olmak üzere, beş gün arayla toplam üç kez kinezyolojik bantlama uygulandı. Hastalar tedavi öncesi, üçüncü haftada ve 6. haftada, toplam üç kez değerlendirildi. Değerlendirmede; klinik değerlendirme için, Boston karpal tünel sendromu sorgulaması anketi, kaba kavrama için Jamar Dinamometresi, pinç gücü için pinçmetre, el becerileri için Moberg Toplama Testi ve karpal tüneli ve median siniri değerlendirmek için ultrasonografi kullanıldı. Gruplar, tedavi öncesinde klinik ve ultrasonografik bulgular açısından benzerdi. Her iki grupta, üçüncü haftada, klinik bulgularda anlamlı iyileşme saptandı. Tedavi grubunda; Boston karpal tünel sendromu sorgulaması anketi ve Moberg toplama testinde görülen iyileşmeler, kontrol grubuna göre daha anlamlıydı. Her iki grupta, altıncı haftada, klinik bulgularda anlamlı iyileşme sürmekteydi. Gruplar karşılaştırıldığında sonuçlar benzerdi. Klinik bulgulardaki iyileşmelere, ultrasonografik bulgularda iyileşmenin eşlik etmediği görüldü. Sonuç olarak, hafif veya orta şiddetli karpal tünel sendromu tanılı hastaların tedavisinde, kinezyolojik bantlamanın, kısa dönemde klinik sonuçlara olumlu katkı sağladığını saptadık. Tendon ve sinir kaydırma egzersizlerine eklenen kinezyolojik bantlamanın, karpal tünel sendromu tedavisinde kısıtlı da olsa ek klinik yarar sağlayabileceği görüşündeyiz. Ancak, daha fazla sayıda hasta ile yapılacak, kinezyolojik bantlamanın farklı süreler ile uygulandığı, daha 2 uzun takip sürelerinin olduğu ve elektrofizyolojik incelemelerin de değerlendirmelere eklendiği, randomize, kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.