Kliniğimizde kronik hepatit D tanısı ile takip edilen hastaların takip sonuçlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışma, Hepatit D tanılı hastaların laboratuvar verilerinin, siroz ve hepatosellüler karsinom (HCC) gibi uzun dönem klinik sonuçlarla birlikte retrospektif olarak incelenmesini amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Adıyaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi polikliniklerinde 2012-2025 yılları arasında Delta antikoru pozitif olan hastalar geriye dönük olarak incelendi. Hastalar; delta antikoru pozitif olanlar içinde HDV RNA değeri pozitif, negatif veya HDV RNA değerine bakılmayanlar olarak gruplara ayrıldı. Ayrıca hepatit B tanılı hastalara çalışmamızda yer verildi. Çalışmada, hastaların yıllara göre laboratuvar bulguları ve klinik seyirleri karşılaştırmalı olarak değerlendirildi. Bulgular: Delta Antikoru pozitif olan 141 hastanın %51,10'u (n=72) erkek, %48,90'ı (n=69) kadındı. HDV RNA değeri pozitif olan 51 hastanın %66.70'u (n=34) erkek, %33.30'ı (n=17) kadındı. Tanı yaşı bağlamında 141 hastanın en genç olanı 25 yaşında iken en yaşlı olanı 78 yaşındadır. Yaş ortalaması 47,333'tür. 141 hastanın ilk HDV RNA sonucu bağlamında %35,50'sinin (n=50) Pozitif ve %51,80'inin (n=73) Negatif bulguya sahip olduğu, %12,80'ine (n=18) ise HDV RNA değerine bakılmadığı görüldü. 141 hastanın %61,70'i (n=87) Hepatit B açısından tedavi aldığı, %38,30'unun (n=54) ise Hepatit B tedavisi almadığı görülmüştür. 141 hastanın son HBV DNA sonucu bağlamında %86,50'sinin (n=122) negatif değere sahip olduğu, %13,50'sinde (n=19) ise HBD DNA değerine bakılmadığı görülmüştür. 141 hastanın %16,30'unun (n=23) Entekavir, %40,40'ının (n=57) Tenofovir Disoproksil ve %5,00'ının (n=7) Lamivudin kullandığı, %38,30'nun (n=54) ise ilaç kullanmadığı görülmüştür. ilk HDV RNA değeri pozitif olan 51 hastanın %3,90'ı (n=2) exitus olmuşken, %96,10'u (n=49) exitus olmamıştır. ve Hepatit B tedavisi alan 87 hastanın %90,80'inin (n=79) son HBV DNA bulgusunun negatif olmuşken, %9,20'sinin (n=8) HBV DNA bulgusuna bakılmamıştır. 141 hastanın son USG sonucu bağlamında %77,30'unun (n=109) Normal, %21,30'unun (n=30) Siroz ve %1,40'ının (n=2) Siroz + HCC bulgusuna sahip olduğu görülmüştür. İlk HDV RNA değeri pozitif olan 51 hastadan tedavi alıp almaması durumu "Evet" bulgu olan hastaların son HDV RNA değeri bağlamında %52,00'ının "Pozitif" bulguda ve %48,00'ının "Negatif" bulguda olduğu görülmüştür. İlk HDV RNA değeri pozitif olan 51 hastadan tedavi alıp almaması durumu "Hayır" bulgu olan hastaların son HDV RNA değeri bağlamında %69,20'sinin "Pozitif" bulguda ve %30,80'inin "Negatif" bulguda olduğu görülmüştür Sonuç: Çalışmamızda Delta antikoru pozitif olan hastalar içinde aktif delta hepatiti tanısı alan hastaların az oluşu bize HDV RNA değerinin tanı için elzem olduğunu gösterdi. Delta antikoru değerine bakılmayan hepatit B tanılı hastaların da büyük oranda olduğu sonucuna vardık. Hepatit B tanılı hastaların tedavilerindeki başarının çok yüksek oranda olduğunu gördük. Rutin taramalarda hepatit B tanısına yönelik testlere yer verilmesi, bize tarama testlerinde daha ayrıntılı bir metot izlememiz gerektiğini gösteriyor. Ayrıca bu durum bize her Hepatit B tanılı hastadan Delta antikoru değerine bakılması gerektiğini, Delta antikoru pozitif çıkan hastaların da HDV RNA değerine bakılması gerektiğini göstermektedir. Bu sayede delta hepatitinin tanı ve tedavisinde daha etkili olabileceğimizi göstermektedir. Halen en etkili tedavi olduğu düşünülen pegile interferon tedavisi, HDV-RNA negatifleşmesinde kısmi bir katkı sağlasa da siroz ve HCC gelişimini engellemede yeterince etkili olmadığını gördük. Hepatit delta tedavisi alanların yüzde 48'inin(12 hasta) başarılı olduğunu bulduk Anahtar Kelimeler: Hepatit Delta virüsü, Hepatit B virüsü, Hepatosellüler Karsinom, Pegile İnterferon, Antiviral Tedavi, Siroz