Korunaklı mekânlarda yaşayan farklı kuşakların komşuluk ilişkileri: Elazığ örneği

Komşuluk, toplumsal ilişkilerin önemli bir basamağıdır. Mekânsal yakınlığa dayalı bu ilişkinin hızla ilerleyen teknolojik gelişmelerden ve toplumsal değişimlerden nasıl etkilendiğini farklı kuşakların gözünden ele almak önemlidir. Zira komşuluk diğer ilişkilerden farklı olarak aileden sonra "en yakında" olandır. Bu yakınlık her zaman kurulan bağlar anlamında olmasa da fiziksel yakınlığın, bir çatı altında olmanın getirdiği zaruri ve önemli bir ilişkidir. Ayrıca toplumun her kesimini ilgilendiren bir konudur. Kuşaklarsa toplumsal değişmenin izinin sürülebileceği bir araçtır. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı güvenlikli sitelerde farklı kuşakların komşuluk ilişkilerinin niteliğini ve bunun kuşaklara yansımalarını ortaya koymaktır. Konunun sınırlandırılması ve bir cemaat yaşamı vaadinden dolayı güvenlikli siteler tercih edilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış, Elazığ ilindeki güvenlikli sitelerde ikamet eden X, Y ve Z kuşaklarından toplam 35 bireyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla veriler toplanmış ve analiz edilmiştir. Buna göre güvenlikli sitelerde komşular arasında yardımlaşma ve dayanışma büyük ölçüde devam etmekle beraber gidiş geliş azalmış, bağlar zayıflamıştır. Birincil ilişkiler sınırlıdır fakat tanınan ve görüşülen komşularla kurulan ilişkiler ikincil ilişkilerden daha yakın, yarı birincil ilişki niteliğindedir. Kuşakların komşuluk algıları açısından bir farklılık görülmemiştir. Ancak Z kuşağının komşuluk ilişkilerinin sınırlı olduğu sonucuna varılmıştır.