Kırşehir kurak koşullarında geleneksel ve doğrudan ekim yöntemlerinin arpa – mercimek ekim nöbetinde karşılaştırılması

Bu araştırmanın amacı, Kırşehir ekolojik şartlarında nadaslı kuru tarım koşullarında arpa - mercimek münavebesinde doğrudan ekim sistemi ile geleneksel ekim sistemini karşılaştırmak ve bu sistemlerin mercimek çeşitleri üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Çalışma 2015-2016 yetiştirme sezonunda Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme tarlalarında yürütülmüştür. Deneme, Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller deneme deseninde, dört tekerrürlü olarak beş mercimek çeşidi ile yürütülmüştür. Çalışmada, mercimek çeşitlerinin verim ve verim unsurları, morfolojik ve fenolojik özellikleri incelenmiş ve incelenen özellikler arasındaki korelasyonlar belirlenmiştir. Araştırma sonucunda Varyans Analizleri, incelenen tüm özellikler için önemli farklılıklar göstermiştir. Ayrıca, geleneksel ekim yöntemi ve doğrudan ekim yöntemi kısmi bütçe analizi ile değerlendirilmiştir. Mercimek çeşitlerinden geleneksel ekim yöntemi uygulamasında elde edilen ortalama tane verimi (103.9 kg/da), doğrudan ekim uygulamasından elde edilen ortalama tane verimine (77.1 kg/da) göre istatistiki olarak daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Kısmi bütçe analizinde, geleneksel ekim uygulaması bürüt gelir (262.91 TL/da) yönüyle doğrudan ekime (195.28TL/da) göre üstünlük gösterse de net karlılık açısından (sırasıyla 164.91 TL/da ve 162.28 TL/da) bir farklılığın bulunmadığı belirlenmiştir. Çeşitler arasında verim 48.6 kg/da ile 129.0 kg/da arasında değişmiştir. Şakar çeşidi her iki uygulamada sırasıyla 113.7 kg/da ve 144.4 kg/da verim değerleriyle ön plana çıkan çeşit olmuştur. Verim üzerinde farklı toprak uygulamalarının yanı sıra metrekaredeki bitki sayısı, bitkide tane sayısı, bitkide bakla sayısı gibi temel verim unsurları belirleyici olmuştur. İncelenen özellikler arasında 27 adet olumlu ve çok önemli, 3 adet olumlu ve önemli ve 12 adet olumsuz ve çok önemli ilişkiler belirlenmiştir.