Meme ve ovaryum hücre hatlarında klorambusil ve tamoksifen'in etkisinin incelenmesi

Bu çalışma MDA-MB-231 ve HeLa hücre hatlarında Tamoksifen ve Klorambusil'in sitotoksik, morfolojik ve moleküler etkisinin incelenmesini hedeflemekte olup ve ileri çalışmalarda kanser ilaçlarının geliştirilmesinde ön çalışma niteliği taşımaktadır. Kanser, dünyada en sık görülen kalp hastalıklarından sonra ölüme yol açan ikinci hastalık grubunda yer almaktadır. Kanser tedavisinde ameliyat, kemoterapi ve radyoterapi gibi çeşitli tedavi yöntemlerinden yararlanılmaktadır. Ancak tedavilerde meydana gelen yan etkiler göz önüne alındıklarında hali yeni ilaç tedavileri geliştirmek önem kazanmaktadır. Tamoxifen, anti-östrojenler grubundan nonsteroidal ilaçtır. Son yıllarda, Tamoxifen hem meme kanseri tedavisinde hem de kemoprevensiyonunda kullanılmaktadır. Klorambusil ilacı ise kemik iliğinin çok fazla sayıda anormal beyaz kan hücresi ürettiği Kronik Lenfositik Lösemi (KLL)'de, lenf sistemi hücrelerinden kaynaklanan kanser çeşidi olan hodgkin lenfoma hastalığında, B-lenfosit akyuvar hücrelerinin aşırı miktarda çoğaldığı ve kanda anormal protein serbestleşmesine neden olduğu Waldentsromun makroglobulinemisi tedavisinde, yumurtalık, meme ve testis kanserini tedavi etmek için kullanılır. Bu hipotezle yola çıkarak çalışmada MDA-MB-231 ve HeLa hücre hattı üzerinde Tamoksifen ve Klorambusil ilaçlarının etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. İlaçların hücreler üzerindeki toksik etkisini belirlemek için belli doz aralıklarında optimizasyon çalışmaları yapılmıştır. Bu tezde yapılan deneylerde tamoksifen tek başına uygulandığında hücreler üzerinde etkili olduğu fakat üç boyutlu MDA-MB-231 ve HeLa model hücre hatları üzerindeki etkileri literatürdeki çalışmalara göre etkisinin daha az olduğu görülmüştür. Klorambusilin ise kendine özgü toksik etkisinin tamoksifene göre daha güçlü olduğu gözlemlenmiştir.